??????????
#روز_نگاشت
نویسنده:?میـم?
هنوز دو قدم نرفته‌بودم که تازه دوزاری‌ام افتاد. اجاره کارت ملی در روز روشن؟ قدم‌هایم شل شد و گوشم تیز. وسط سروصدای "دلار، صراف، دلار..." صراف‌های چهارمردان، صدای پیرزن برایم پررنگ شده‌بود.
همان‌طور که به سمت ورودی می‌رفتم به طرفشان برگشتم. پیرزن هنوز داشت داشت برای دو مرد جوان خط و نشان می‌کشید.
- شما باید اسم و فامیل و تلفنتون رو به من بدید! پس فردا کارت ملی من گم و گور بشه کی پاسخگوئه؟
با زاویه‌ی صد و بیست درجه گردنم به سمت ورودی حرم در حرکت بودم. نمی‌توانستم چشم از سه نفری که در میان شلوغی جمعیت دلاربخرها و دلاربفروش‌ها سر کارت ملی بحث می‌کردند بردارم. جزوه‌ی فلسفه توی گوشی باز بود ولی دیگر نمی‌خواندمش. حواسم نبود که چهل دقیقه تا زمان امتحان باقی‌مانده.
یعنی می‌خواستند چه کنند؟ قرار بود کارت ملی‌اش را اجاره بدهد؟ نکند می‌خواهند با آن ارز چهارهزار و دویستی وارد کنند؟ جعل هویت است یا خرید نوبت؟ هرچه است اصلا جا...
با اشاره‌ی چوب پر خادمی به خودم آمدم. آقای خادم به سمت راست ورودی هدایتم کرد:" بفرمایید خانم! ورود از این طرف!"
ولی واقعا آدم هر کاری هم بکند، وسط روز روشن آخر؟ آن هم وسط خیابان...؟ پرده سبز را کنار زدم و داخل شدم. خیلی خلوت بود. حتی خادمی که کیف‌ها را می‌گشت هم نبود. از پیچ گیت که رد شدم دیدم به جای یک خادم خانم، یک آقا نشسته. فکرم از ارز و صرافی پرتاب شد به علت عوض شدن خادم‌ها. چرا باید مردها ما را می‌گشتند؟ خوشبختانه این یکی آقای خادم هم زبان چوب‌پری‌اش خوب بود. با اشاره‌ای فهمیدم که وارد گیت آقایان شده‌ام!
خلاصه که کارت ملیتان را برای دلار خریدن اجاره ندهید. اجاره دادید هم وسط خیابان، در روز روشن، و آن هم جلوی حرم ندهید! جوان مردم رد می‌شود، ذهنش گیر می‌کند، قاطی می‌کند زندگی را!
?http://eitaa.com/AyenehKoochak
نشانی صفحه?
?https://virgool.io/@ayenehkoochak
??????????
