ویرگول
ورودثبت نام
آینه‌های کوچک
آینه‌های کوچکگروه ادبی آینه های کوچک با هدف تولید داستان‌های حکمت برای کودکان و نوجوانان
آینه‌های کوچک
آینه‌های کوچک
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

روز‌نگاشت

??????????

#روز_نگاشت

نویسنده:?بستنی موشکی?

بالاخره کابینت ها آمدند. شب بود. دوست داشتم تا صبح بیدار باشم و با طلوع آفتاب درست زمانی که شب می‌رود، کارتن ها هم از خانه‌ی ما بروند. اما نمیشد!
همسرم خسته بود. وقتی خسته باشد، باید همه‌جای خانه سکوت نشسته باشد.
به امید اینکه فردا خانه خالی از کارتن خواهد شد خوابیدم.
نیمه‌های شب، همان وقتی که در خواب داشتم ظرفها را داخل کابینت، مرتب می‌چیدم، ناگهان دندانم جیغ بلندی کشید و من از خواب پریدم!
نشستم و در تاریکی به اطراف نگاه کردم. همان موقع دوباره فریادهای دندانم شروع شد. دستش را روی دلش گذاشته بود. مانند یک مار گزیده از درد به خودش می پیچید. گاهی هم بلند می شد و خودش را به این دندان و آن دندان می زد تا شاید دردش کمتر شود. بلند شدم و در آینه نگاهی به او انداختم. تماشای بیقراریهای دندانم برایم دردناک بود. ناخودآگاه جوی کوچکی از چشم هایم جاری شد. درد از دندانم به مغزم رسیده بود. مغزم هم، برای اینکه درد به بقیه اعضا سرایت نکند، تند‌تند فرمان صادر می‌کرد. آب نمک قرقره کردم. قطره دنتول ریختم. کمی پماد ویکس، روی گونه‌ام مالیدم. خلاصه هر چه دستم می آمد برای ساکت کردن دندانم انجام می دادم. چون صبح کلاس تدبر داشتم، نمی‌خواستم مسکن بخورم. یک ساعتی با دستانم آرام دندانم را در آغوش گرفته بودم. نوازشش می‌کردم. راه می‌رفتم تا شاید خوابش بگیرد یا حداقل آرام شود. اما نشد که نشد! صبرم لبریز شد. سر درد گرفتم. مغزم راه چاره‌ای نداشت. ساعت چهار و نیم ۴ صبح بود. نمی توانستم دیگر تحمل کنم. مجبور شدم مسکن بخورم. برای این که خوابم نبرد و بتوانم در کلاس شرکت کنم گوشی را دست گرفتم و شروع به خواندن کتاب کردم. کم‌کم دندانم آرام گرفت. البته گاهی دلپیچه‌های کوچکی داشت و ناله می‌کرد. چشم هایم از بس در آن ساعات نیمه‌شب اضافه کار ایستاده بودند،خسته شده بودند. برای همین مژه‌ها دست همدیگر را گرفتند تا کمی چشمانم خستگی در کند. نمیدانم چقدر گذشت. انگار در خواب کسی به یادم آورد که کلاس داری! چشمانم را باز کردم. دیدم ساعت شروع کلاس گذشته. بدو بدو خودم را به کلاس رساندم. عجله زیادم، دندانم را از خواب بیدار کرد. در بین کلاس مجدد بهانه می‌گرفت. تصمیم گرفتم تا آخر کلاس نگاهش نکنم. مسکن به دادم رسید. سعی کرد آرامش کند. دندانم از بی‌اعتنایی هایم کمی از من دلخور شد و رفت دوباره خوابید.

?http://eitaa.com/AyenehKoochak

نشانی صفحه?
?https://virgool.io/@ayenehkoochak

??????????

۰
۰
آینه‌های کوچک
آینه‌های کوچک
گروه ادبی آینه های کوچک با هدف تولید داستان‌های حکمت برای کودکان و نوجوانان
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید