?❄️?❄️?❄️?❄️?❄️
#روز_نگاشت
نویسنده: ? ماه پیشونی ?
صبح بود. صبح یک زمستان خیلی سرد. منتظر بودم همسرم به مدد مرخصی ساعتی، خودش را به خانه برساند و پیش فاطمه بماند تا من هم بتوانم خودم را به امتحانم برسانم. بالاخره آمد. اما انگار چیزی درونش قل‌قل می‌کرد.
من می‌خواستم بروم. اما او نشست روبرویم و و با حرف هایش نگذاشت!
گفت: « خانوم دو تا خبر بد دارم. اولیش این که الان که داشتم میومدم تصادف کردم. فک کنم یه تومنی خسارتش بشه.»
تعجب کردم. توی رزق و روزی ما ضررهای مثل این نبود. او اما خسارت و تصادف را رها کرد. طوری که انگار خودش هم نمی‌خواست خبر بعدیش را باور کند، ادامه داد: « دومیش این که اخبار گفته هواپیما رو خودمون زدیم!»
وا رفتم. توی دلم آمد که «ای کااااااش ما صد تومن خسارت دیده بودیم و اینطور داغ نمی‌دیدیم»
آخر داغ از این عجیب‌تر؟ از این بالاتر؟
که هنوز هم می‌سوزاند...
آخ از دل ما...
آخ از دل خانواده هایشان...
آخ از دل آن کسی که ماشه را فشار داد....
مگر نه این که وقتی نیروی نظام می‌شوی، باید سرت را گرو گذاشته باشی. سرش را برای مردمش گرو گذاشته بود. نمی‌دانست که سرنوشت قرار است اینطور سر به سرش بگذارد.
فقط یک لحظه تصور کن!
تو باشی و پدافندی که ماشه‌اش را زیر انگشت تو گذاشته باشند و شهری که زن و مرد و پیر و جوان و نوزاد و کودکش را به تو سپرده باشند....
تو باشی و این‌ها و نوری که به سرعت به طرف شهر می‌رود.
حالا تو هستی و تو!
ماشه را فشار بدهم؟ نکند موشک نباشد و اشتباه کنم؟
فشار ندهم؟ نکند موشک باشد و اشتباه کنم؟
آ...خ که چه زمستان سردی بود آن زمستان لعنتی...
?http://eitaa.com/AyenehKoochak
نشانی صفحه?
?https://virgool.io/@ayenehkoochak
?❄️?❄️?❄️?❄️?❄️
