روزنگاشت

☘?☘?☘?☘?☘?☘?

#روزنگاشت

نویسنده:?جیکو?

چند وقتی است که متوجه شده " بعضی ساعت ها مامان باید به کارهای شخصی خود برسد. نمی تواند با من بازی کند. من هم باید همکاری کنم. یا مشغول کار خود بشوم. یا به مامان کمک کنم." احساس می کنم چنین افکاری توی سرش قِل می خورند.
تصمیم می گیرد بیاید و با من ظرف بشوید. می رود و صندلیِ کوچک و آبی رنگش را از اتاق به سرعت به سمت آشپزخانه می آورد. کنار پای من آن را جا می دهد. با ذوق فراوان می گوید:" منم میخوام ظرف بشورم!"
یواشکی لبخندی می زنم و می گویم:" خب! اول آستینا بالا!"
سریع آستین هایش را بالا می زند و پرانرژی تر ادامه می دهد:" اسکاچ... اسکاچ..." و زیر چشمی حواسش به آن کاسه ی پر از کف است که تا اسکاچ به دستش رسید آن را در کاسه غرق کند و حسابی بچلاند.
با جدیت تمام کارش را شروع می کند. ... وحالا نشور کی بشور!...
نمی دانم چرا بعضی وقت ها مرا مربی صدا می زند!!
_خانم مربی! ببین این ظرفا چقد کثیفن
باید بشورم مروارید بشن سفید بشن.
_اُ... بله بله...
_من دارم کمکتون میکنم.
_قربونت برم عزیزم! تو نبودی من چی کار می کردم؟
زیرچشمی او را می پایم.
چنان غرق کار است که برای خودش آواز می خواند و آهنگ هم میزند.

_لالالای لای لای لالای      لالالای لای لای لالای...

گرگه کمین گرفته    مشغول گله داری
چوپون مواظب ماس    گله نره دره

برایم جالب است که تِرَک هم عوض می کند.
خلاصه حسابی مشغول شده است. صدایش لحنی جدی می گیرد. همانطور که دارد یک پیشدستی را کف مال می کند می گوید:" من تا حالا ندیده بودم کمک چقدر خوشگله !"
از این جمله ابتکاری اش خنده ام می گیرد. ناقلا این ها را از کجایش درمی آورد؟! دلبری اش را ادامه می دهد.
_بیاببین چقدر مروارید شدن!
_به به! آفففففرین به دختر قشنگم!
خیالم راحت می شود که مشغول است و نیازی به حضور من نیست. می روم یک دوری در خانه بزنم تا او هم در کارش کمی حس استقلال پیدا کند.
ناگهان با صدایی رویم را ناخودآگاه سمت آشپزخانه برمی گردانم...
_عهههه خانم مربی!!!
شره ی کف مانند آبشاری روی در کابینت تا پایین روان است و ...
خب دیگر بروم تمیزکاری!


?http://eitaa.com/AyenehKoochak

نشانی صفحه?
?https://virgool.io/@ayenehkoochak

☘?☘?☘?☘?☘?