????????????
#روزنگاشت
نویسنده :?بستنی موشکی?
صدا، رفت! (صوت قرآن بارگذاری شد)
دوربین، رفت!(گوشی را روشن کردم )
حرکت!
امان از این حرکت! تا می گویم حرکت، مثل بمبی از دهانم به بیرون پرتاب میشود در هوا منجر شده و گاز خنده در هوا پخش می کند! هردو از خنده، روده بُر میشوند!
قرار است یکی از داستان های کتاب هدیه های پسرم را به صورت نمایش اجرا کنیم و به عنوان تکلیف برای معلم بفرستیم.
داستان مربوط به شبی در زمان پیامبر است. حضرت در منزل قرآن می خوانند و چند نفر پشتِ در به صوت زیبای ایشان گوش میدهند .
و قرار می گذارند تا با کسی درباره این موضوع صحبت نکنند.
صوت دلنشین پیامبر آنان را جذب کرده و از طرفی معنای آیات هم آنان را به فکر فرو برده است.
تصمیم گرفتیم در حیاط فیلم بگیریم و بچه ها پشت در اتاق بایستند تا طبیعی تر به نظر برسد. نور حیاط را کم کردیم تا صحنه تاریک شود مثل داستان.
پسرم عبای پدرش را پوشید و عمامه او را بر سر گذاشت، تا شبیه به مردم آن زمان بشود و برای دخترم با شال گردن عمامه ای درست کردیم. کش چادرش را هم به گردنش انداختیم تا شاید شبیه عبا بشود!
صوت دلنشینی انتخاب کردیم، چراغ خوابِ اتاق را روشن کردیم تا نور کمی از پنجره اتاق به بیرون بتابد.
همه چیز آماده بود. حتی ماه در آسمان هم بهتر میتابید و ستاره ها به زیبایی تمام می درخشیدند، تا صحنه زیباتر بشود.
از من خواستند، درست مثل یک کارگردان صحنه را شروع کنم.
اما هربار که دستور شروع را می دادم، این دو وروجک که تا به حال نمایش اجرا نکرده بودند، نمیتوانستند جلوی خنده هایشان را بگیرند.
آن قدر بامزه میخندیدند که دلم نمی آمد، چیزی به آنها بگویم.
بالاخره بعد از پانزده برداشت، موفق شدند جلوی خنده هایشان را بگیرند. آرام آرام به پنجره نزدیک شدند، گوش خود را به دیوار چسباندند و به فکر فرو رفتند.
همه چیز داشت خوب پیش میرفت که ناگهان صدایی صحنه را به فنا داد!
گوجه، خیار، سیب،پرتقال...
بچه ها به هم خیره شدند. باور کردنی نبود!
وانت میوه فروشی، آن هم ساعت نه شب!
هر دو منفجر شدند و صدای خنده هایشان به آسمان بلند شد، با این تفاوت که این بار من هم با آنها می خندیدم.
?http://eitaa.com/AyenehKoochak
نشانی صفحه?
?https://virgool.io/@ayenehkoochak
????????????