سلام
گاهی اوقات از زمین و زمان بد می گیم. انگار که همه بدبختی های دنیا روی سر ما خراب شده. اما آیا واقعا همین طوره؟ یعنی هر چی بدبیاریه سرمون اومده؟ یا علت چیز دیگه ای هست؟
یه جور دیگه به قضیه نگاه کنیم. با من حرف بزن رفیق... در مورد اتفاقات امروزت... شاید نگرانی تو در مورد یه چیز خاصی هست و همین موضوع باعث شده در مورد بقیه چیزها هم نگاه بد داشته باشی...
من یه وقتایی یه سری مسائل ناراحتم می کنه. بعد ریشه یابی می کنم می بینم ناراحتیم سر اون کفشی هست که تصمیم دارم بخرم ولی هنوز خب نتونستم پس اندازم رو به اون حد برسونم تا به دستش بیارم.
خب پس دلیل ناراحتیم اینه و بنابراین ذهنم می گه اگه اونو به دست بیارم خوشبختم، اگه نه،...
پس همه بدبختی های دنیا رو صدا می زنم بیایید پیش من. من تصمیم گرفتم تا زمانی که اون کفش رو به دست نیاوردم، خوشبخت نباشم.
پس من می تونم ذهن خودم رو جوری تربیت کنم که خوشبختی رو تنها در یه چیز و کسب اون ندونم. من تلاش می کنم تا اون رو به دست بیارم اما تا زمانی که به دستش نیاوردم، قول می دم هنوز هم احساس خوشبختی خودمو داشته باشم.
خوشبختی وابسته به زمان و مکان و اشیا و افراد نیست. خوشبختی در قلب منه. مراقب خوشبختی تون باشید.