خوب نیستم، نه از اون خوب نبودنا. یه جوریم؛ یه جوری که نمیدونم چجوری.
توی چند روز چند تا پست حذف کردم در حالیکه با خودم عهد کرده بودم هیچ کدوم از پستام رو حدف نکنم.
نمیدونم چی بگم. واقعا توی ذهنم هیچی نیست.
فقط اینکه اگه پستتون رو نخوندم ببخشید.
احتمالا کمتر اینجا باشم.
کتاب «تکه هایی از یک کل منسجم» رو خریدم. به توصیه هدی.
به نظرم وقتشه که یکم تو خودم باشم. وقتش نیست؛ مجبورم.
یکم تو خودم باشم، یکم خودمو بیشتر کشف کنم.
درباره تیپ شخصیتیم بخونم (مرسی از کوکو بابت اون سری پست ها). چمیدونم. هر وقت اینجوری میشم همینکارو میکنم.
پ.ن: دوم شخص مفردو مینویسم، فعلا که مسیح گفته یه چیزایی تو ذهنش هست. ولی حواسم به اون هست.
پ.نن: چقد این فیلم «خجالت نکش» طنز سیاه و کثیفی داره. هر وقت تلویزیون اینو میذاره یه نیم بغض کوچیکی میکنم. نفرت دارم از اینکه نویسندش انتظار داره به چیزی بخندیم که سیاهه؛ نفرت انگیزه.
پ.ننن: اون لینک حرف ناشناس رو به دلایلی کاملا شخصی، حذف کردم. اگه میخواید چیزی بگید، لطفا باشناس (!) بیاید و توی این دایرکته به من بگین:
https://omigo.ir/MR.Avishan
مرسی از همتون. منظورم از همتون، همتونه، تویی که داری این پست رو میخونه. دقیقا با تو ام.
مرسی از همه کسایی که همراه تنهاییم بودن.
ای پشتیبان امیگو که مطمئنم الان داری این پستو میخونی:
.
.
.
برقراری عزیز؟! سر کیفی؟!
خدا رو صد هزار مرتبه شکر!!!
آقا من غلط کردم!!! خوب شد؟! حذفش کردم اون پستو؛ الان اوکیه؟!