
بعد از کلی جستجو بالاخره یه خونه پیدا کردم. ساخت دهه 50 و چندین سال عاری از سکنه بودنش کار بازسازی رو سخت کرده. برای بازسازی شروع کردم به کندن کاغذ دیواریها. 4 لایه کاغذ که هرکدوم کلی حرفها و خاطرات دیدن.
هرکی اومده بود و کاغذا رو روی لایههای قبلی چسبونده و کارش رو تموم کرده و رفته که این مسئله کار رو خیلی سختتر کرده بود. دنبال راحتترین گزینه بودن، حاضر نبودن صبر به خرج بدن و لایهی قبلی رو جدا کنن و بعد کاغذ جدید رو بچسبونن. لایهها به خوردِ هم و بعضی جاها به خوردِ دیوار رفته بودن! هرچقدر آب میزدی و با کاردک زور میزدی انگار نه انگار!
داشتم فکر میکردم چقدر روابط ما آدما شبیه همین کاغذ دیواریهاست! خیلی راحته سریع یکی رو جایگزین کنی، ولی به این فکر کن بعدا چقدر کارت سخت میشه. آقایون! خانما! حوصله به خرج بدین! اگه جنس کاغذ دیواریتون خوب نبود و مجبور شدین کاغذ جدیدی بچسبونین، با حوصله و سر فرصت کاغذ قبلی رو کاملا جدا کنین... نذارین این لایهها روی همدیگه تلمبار بشن که بعدا یه روز حسابی غذابتون میده!