
به قلم: دن اورلوفسکی (Dan Orlovsky)
دستهبندی: پدران و خانواده، فرزندپروری، مهارتهای زندگی، رشد فردی
همراه با بسیاری از مردم جهان، بازیهای المپیک ۲۰۲۴ پاریس را دنبال کردم و از توانایی ورزشکاران شگفتزده شدم. یکی از ورزشکارانی که بیش از همه توجه مرا جلب کرد، نوآ لایلز بود. او در رقابت ۱۰۰ متر مردان، بهترین عملکرد خود را در بزرگترین صحنه ورزشی جهان به نمایش گذاشت و با اختلافی تنها پنجهزارم ثانیه به مدال طلا رسید.
او سالها برای رسیدن به این لحظه تمرین کرده بود تا قهرمان شود و عنوان سریعترین مرد جهان را به دست آورد. اما سؤال اینجاست: ما چگونه میتوانیم در زمینههایی که برایمان اهمیت دارند، به اندازه او پیشرفت کنیم؟ چگونه باید پیشرفت خود را در اولویت قرار دهیم؟
پاسخ، در قدمهای کوچک است.
پیشرفت یکشبه اتفاق نمیافتد. قهرمانان، یک روزه ساخته نمیشوند؛ بلکه روزبهروز، تمرینبهتمرین و تکراربهتکرار بهتر میشوند. وقتی کارهای کوچک را بارها و بارها بهدرستی انجام میدهیم، بهتدریج پیشرفت میکنیم.
این موضوع فقط درباره ورزش نیست. در زندگی نیز همین اتفاق رخ میدهد؛ یک روز در هر بار، یک گفتوگو در هر بار و یک درس در هر بار.
وقتی هر روز روی بهتر شدن تمرکز کنیم، اتفاقهای خوبی رخ میدهد. در ادامه، با ۵ نتیجه مهمِ قرار دادن پیشرفت در مرکز توجه آشنا میشویم.
بهتر شدن در هر زمینهای اتفاقی نیست؛ نیاز به آمادگی و تمرین دارد.
یک گلفباز حرفهای بدون تمرین وارد زمین نمیشود و انتظار ندارد در اولین ضربه، بهترین عملکرد خود را داشته باشد. او پیش از مسابقه بارها و بارها تمرین کرده و ساعتها برای بهبود مهارتهایش وقت گذاشته است.
در زندگی نیز شرایط تفاوتی ندارد. فرقی نمیکند در حال یادگیری یک ورزش باشید، زبان جدیدی یاد بگیرید یا برای بهتر شدن رابطه با همسرتان تلاش کنید؛ پیشرفت از انجام دادن کارهای کوچک و مستمر شکل میگیرد.
وقتی هر روز برای بهتر شدن تلاش میکنید، آمادگی بیشتری پیدا خواهید کرد و زمانی که فرصت مهمی در زندگی از راه برسد، کمتر احساس سردرگمی و فشار خواهید داشت.
حواسپرتی میتواند ما را از رسیدن به هدف دور کند.
یک ورزشکار برای موفقیت باید تمام توجه خود را روی لحظهای که در آن قرار دارد متمرکز کند. نوآ لایلز اگر هنگام دویدن ۱۰۰ متر حواسش پرت میشد، شاید نتیجه مسابقه کاملاً متفاوت بود. اما تمرکز او فقط به لحظه مسابقه محدود نمیشد؛ سالها تمرین با تمرکز، او را برای همان لحظه آماده کرده بود.
وقتی در مسیر پیشرفت، با دقت روی جزئیات تمرکز میکنید، بهتر متوجه میشوید برای بهتر شدن دقیقاً چه کارهایی باید انجام دهید.
در زندگی روزمره، این موضوع میتواند به شکلهای سادهای خودش را نشان دهد؛ مثلاً:
هنگام صحبت با فرزندتان تلفن همراه را کنار بگذارید.
هنگام گفتوگو با همسرتان تماس چشمی داشته باشید.
برای کارهایتان زمان کافی در نظر بگیرید.
هنگام حضور در کنار خانواده، واقعاً در همان لحظه حضور داشته باشید.
وقتی هدف شما بهتر شدن باشد، بهتدریج حضور بیشتری در لحظه حال پیدا میکنید.
اگر واقعاً بخواهید پیشرفت کنید، باید ابتدا خودتان را ببینید و بررسی کنید که کدام بخشها نیاز به رشد دارند.
در دوران فعالیت حرفهای در لیگ NFL، هر سال پس از پایان فصل، بازیکنان همراه با مربیان خود عملکردشان را بررسی میکردند و درباره مواردی که باید در آینده روی آنها کار کنند، گفتوگو میکردند.
برای تبدیل شدن به بازیکنی بهتر، ابتدا باید نسبت به نقاط قوت و ضعف خود خودآگاهی پیدا میکردند.
در زندگی شخصی نیز همین اصل کاربرد دارد. از خودتان بپرسید:
در چه زمینهای میتوانم بهتر عمل کنم؟
آیا میتوانم شنونده بهتری برای فرزندانم باشم؟
آیا در گفتوگو کردن با اعضای خانواده نیاز به پیشرفت دارم؟
آیا لازم است روی صبر و آرامش خود بیشتر کار کنم؟
گاهی اوقات نیز ممکن است خودمان متوجه بعضی نقاط ضعف نشویم. در چنین شرایطی، صحبت با یک دوست قابلاعتماد میتواند به ما کمک کند تا نقاط کوری را که خودمان نمیبینیم، بهتر بشناسیم.
شروع پیشرفت، از شناختن چیزی آغاز میشود که باید در ما رشد کند.
تصور کنید میخواهید یک کتابخانه چوبی بسازید، اما نجار نیستید.
برای شروع، ابزارهای موردنیازتان را تهیه میکنید. در فروشگاه از فردی باتجربه درباره ابزارها و روش کار سؤال میکنید. بعد کتابی درباره نجاری پیدا میکنید و شاید حتی به یک گروه محلی نجاری بپیوندید.
در تمام این مراحل، از افرادی یاد میگیرید که بیشتر از شما تجربه دارند.
یکی از جذابترین بخشهای تلاش برای بهتر شدن همین است: همیشه فردی وجود دارد که چیزی را تجربه کرده که شما هنوز تجربه نکردهاید.
وقتی واقعاً بخواهیم پیشرفت کنیم، ذهنمان پذیراتر میشود و مانند یک اسفنج، اطلاعات و تجربههای مفید را جذب میکنیم.
این روحیه یادگیری به ما اجازه میدهد از دیگران کمک بگیریم، سؤال بپرسیم و از تجربه افراد باتجربه استفاده کنیم. شاید روزی خودمان نیز در جایگاه فردی قرار بگیریم که آموختههایش را به دیگران منتقل میکند.
اگر میخواهید پیشرفت کنید، یعنی پذیرفتهاید که هنوز جا برای بهتر شدن وجود دارد.
حتی اگر تاکنون موفقیتهای زیادی به دست آورده باشید، باز هم به این معنا نیست که به بالاترین سطح ممکن رسیدهاید.
برای مثال، تام بردی، قهرمان هفت دوره سوپربول، حتی پس از رسیدن به بالاترین سطح موفقیت، همچنان ساعتهای زیادی را در تابستان صرف تمرین پرتاب توپ با دریافتکنندگان خود میکرد؛ زیرا میخواست باز هم بهتر شود.
همیشه میتوان مسیرها را دقیقتر کرد، زمانبندی را بهتر کرد و عملکرد را ارتقا داد.
وقتی متوجه میشویم که هنوز امکان پیشرفت وجود دارد، فروتنی بیشتری پیدا میکنیم. این نگاه به ما یادآوری میکند که هیچکدام از ما کامل نیستیم و همه در مسیر رشد و یادگیری قرار داریم.
و شاید همین، یکی از هیجانانگیزترین بخشهای زندگی باشد:
همیشه فرصتی برای بهتر شدن وجود دارد.
پیشرفت واقعی، نتیجه یک تغییر بزرگ و ناگهانی نیست؛ بلکه حاصل قدمهای کوچک و مداوم است.
وقتی بهتر شدن را به یک هدف روزانه تبدیل میکنیم، بهتدریج:
آمادگی بیشتری پیدا میکنیم.
حضور ذهن بیشتری داریم.
خودآگاهیمان افزایش پیدا میکند.
یادگیرندهتر میشویم.
فروتنتر میشویم.
برای پدر بودن نیز لازم نیست یکشبه به «پدر کامل» تبدیل شویم. کافی است هر روز یک قدم کوچک برای بهتر شدن برداریم؛ یک گفتوگوی بهتر، یک واکنش آرامتر، یک توجه بیشتر و یک انتخاب آگاهانهتر.
مقاله «5 Outcomes When Improvement Is the Goal» نوشته Dan Orlovsky، منتشرشده در وبسایت All Pro Dad.
بازنویسی، تدوین و تنظیم برای انتشار در سایت: شبکه اوقات فراغت.