ویرگول
ورودثبت نام
oghatefaraghat
oghatefaraghat
oghatefaraghat
oghatefaraghat
خواندن ۴ دقیقه·۱ ماه پیش

۴ عامل مخربی که تربیت فرزندانمان را نابود می‌کنند

 

در حال جشن گرفتن تولدی در کنار خانواده همسرم بودیم که پسر ۳ ساله‌ام پرسید آیا می‌تواند بیرون از خانه کاری انجام دهد؟ حتی یادم نمی‌آید دقیقاً چه خواسته‌ای داشت، اما پاسخ من یک «نه» قاطع بود. مثل بیشتر بچه‌ها، او بلافاصله وارد فاز مذاکره شد. دلایلی که برای خواسته‌اش آورد، آن‌قدر منطقی بود که مرا قانع کرد تا جوابم را از «نه» به «بله» تغییر دهم. اما از ترس اینکه در مقابل خانواده همسرم یک «پدرِ نرم و انعطاف‌پذیر» به نظر برسم، روی حرفم پافشاری کردم و با یکی از آن نگاه‌های «بحث تمام است»، دوباره به او گفتم نه!

 

غرور من برای اینکه در برابر دیگران یک قدرتِ مطلق با پسری مطیع به نظر برسم، تأثیر منفی و مخربی بر تربیت فرزندم گذاشت. این غرور باعث شد تا بهترین تصمیم را فدای حفظ «تصویر و وجهه» خودم کنم. غرور یکی از بزرگ‌ترین دشمنان در مسیر فرزندپروری است، اما عوامل دیگری هم وجود دارند که می‌توانند تربیت و آینده فرزندانمان را نابود کنند. در ادامه ۴ مورد از این عوامل مخرب را بررسی می‌کنیم.

 

۱. ساختن یک «نقاب و ظاهرسازی پدرانه» (Creating a Fatherhood Façade)

یکی از دوستان در حلقه دوستانه ما، ظاهراً خانواده‌ای بی‌نقص داشت. آن‌ها همیشه خوش‌لباس بودند، لبخند می‌زدند و به نظر می‌رسید از زندگی در کنار هم نهایت لذت را می‌برند. اما یک روز به ما خبر داد که از خانه نقل مکان کرده و در حال طلاق است. این خبر همه ما را شوکه کرد، زیرا همه‌چیز از بیرون عالی به نظر می‌رسید. وقتی او شروع به تعریف کردن اتفاقات چند سال گذشتهِ داخل خانه‌شان کرد، تازه متوجه شدیم که او چقدر تلاش می‌کرده تا فقط از بیرون «بی‌نقص» به نظر برسند.

 

هر پدری باید تلاش کند تا خانواده‌ای متحد داشته باشد، ارتباطات خوبی برقرار کند و آگاهانه برای خانواده وقت بگذارد. اما متأسفانه، زمانی که خانواده ما این‌گونه نیست، گاهی سعی می‌کنیم با ایجاد یک «نقاب پدرانه»، وانمود کنیم که همه‌چیز بی‌نقص است. این ظاهرسازی یک سراشیبی خطرناک برای کل خانواده است؛ زیرا به مرور زمان، تواضع، صمیمیت و شفافیت را در خانه از بین می‌برد. در نتیجه، فرزندان ما یاد می‌گیرند که هر بار از خانه بیرون می‌روند، به جای اینکه خودِ واقعی‌شان باشند، یک هویت جعلی و دروغین به خود بگیرند تا مورد پذیرش جامعه واقع شوند.

 

۲. اجازه دادن به ترس‌ها برای محدود کردن فرزندان (Letting Our Fears Restrict Us)

«مراقب باش... یواش... احتیاط کن...» این کلمات احتمالاً موسیقی متنِ همیشگی والدین در زمین‌های بازی هستند؛ مخصوصاً وقتی کودک خردسالشان (به ویژه فرزند اول) در حال امتحان کردن یک کار جدید و ماجراجویانه است. محافظت از بچه‌ها در برابر هر زمین خوردن، خراشیدگی و کلمه تند، بسیار آسان و وسوسه‌کننده است؛ اما ما باید به آن‌ها فضا بدهیم تا یاد بگیرند و رشد کنند. ترس می‌تواند باعث رکود شود و ما را از فرصت دادن به بچه‌ها برای بزرگ شدن محروم کند.

 

همان‌طور که در متون معنوی نیز اشاره شده است: «خداوند به ما روحیه ترس نداده، بلکه روحیه قدرت، عشق و ذهنی سالم بخشیده است.» اگر به فرزندانمان نشان دهیم که ترس ما را محدود نمی‌کند، به آن‌ها کمک کرده‌ایم تا به انسان‌هایی جسورتر و شجاع‌تر تبدیل شوند.

 

۳. پیگیری بی‌وقفه و افراطیِ موفقیت‌های شغلی (Relentlessly pursuing work accolades)

مرد میلیونری را می‌شناختم که ثروت عظیمی به ارث برده بود و نیازی به کار کردن نداشت، اما همچنان یک شغل تمام‌وقت داشت، فقط برای اینکه به فرزندانش نشان دهد «پدر هر روز صبح بیدار می‌شود تا سخت کار کند». شغل ما می‌تواند الگوی فوق‌العاده‌ای برای نشان دادن مفهومِ کار سخت، فداکاری و پشتکار به فرزندانمان باشد. اما در عین حال، می‌تواند به آن‌ها نشان دهد که اولویت‌های واقعی ما چه چیزهایی هستند (یا نیستند).

 

شب‌بیداری‌های مداوم، سفرهای کاری طولانی و عصرهایی که با ذهنی درگیر و آشفته در خانه سپری می‌شوند، شاید تأثیر منفی خود را در همان لحظه نشان ندهند. اما سال‌ها بعد، زمانی که ما حتی نام پروژه‌ای که به خاطرش تماشای مسابقه ورزشی یا اجرای تئاتر فرزندمان را از دست دادیم به یاد نمی‌آوریم، فرزندانمان به خوبی به یاد خواهند آورد که چه کسی در صندلی تماشاگران حضور نداشت.

 

۴. اولویت دادن به غرور به جای مصلحت فرزندان (Letting Our Pride Override What’s Best)

دقیقاً مانند داستانی که در ابتدای مقاله گفتم، تنها دلیلی که می‌خواستم روی حرفم بایستم این بود که مغرورتر از آن بودم که بخواهم فردی نرم و منعطف به نظر برسم. گاهی اوقات پافشاری روی حرفمان مهم است تا به بچه‌ها نشان دهیم «نه، واقعاً یعنی نه!»، اما داستان من یکی از آن لحظات نبود.

 

همان‌طور که در حکمت‌های باستانی آمده است: «با غرور، رسوایی می‌آید؛ اما با تواضع، خرد و دانایی همراه است.» اجازه دهید این جمله یادآوری کند که نباید به غرور (یکی از سرسخت‌ترین دشمنان تربیت) اجازه دهیم بر ما مسلط شود. در عوض، می‌توانیم از طریق تواضع و فروتنی، به خردِ لازم برای تربیت درست فرزندانمان دست پیدا کنیم.

 

منابع:

عنوان مقاله اصلی: 4 Things That Destroy Our Parenting

 

نویسنده: جاناتان مانک (Jonathan Manke)

 

منبع انتشار: وب‌سایت All Pro Dad

 

بازنویسی و تنظیم شده در شبکه اوقات فراغت

اوقات فراغتموسیقی متنتربیت
۰
۰
oghatefaraghat
oghatefaraghat
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید