
همسر اِد اشمیت بهتازگی از دنیا رفته بود، هزینههای درمانی او روزبهروز بیشتر میشد و کارتهای اعتباریاش نیز به سقف اعتبار خود رسیده بودند. اما مشکلات او به همینجا ختم نمیشد. یکی از دو دختر خردسالش به همان بیماری نادر مبتلا شده بود که جان همسرش را گرفته بود. دخترش در حال از دستدادن زندگیاش بود و اِد تلاش میکرد بهتنهایی از پس تمام این مشکلات بربیاید.
در آن سوی شهر، آرایشگری به نام شارون استیونز، خبر بدبختی این خانواده را در روزنامه خواند و احساس کرد باید به آنها کمک کند. او برای جمعآوری کمک مالی، برنامهای خیریه ترتیب داد؛ اما پس از ملاقات با اِد و دخترانش، متوجه شد که باید کار بیشتری انجام دهد.
شارون با بیمارستان تماس گرفت تا از میزان بدهی اِد مطلع شود. وقتی فهمید که او بیش از ۴۰۰ هزار دلار بدهکار است، تصمیم گرفت تمام تلاشش را برای کمک به این پدر و دخترانش به کار بگیرد.
اِد بارها تلاش کرد کمک او را نپذیرد، اما شارون در پاسخ گفت: «من در خیلی از کارها خوب نیستم، اما اینکه جواب منفی را بپذیرم، یکی از آنها نیست!»
داستان اِد و شارون در فیلم Ordinary Angels به زیبایی روایت شده است؛ داستانی واقعی درباره خانوادهای رنجدیده و جامعهای از انسانها که برای کمک به آنها دست به دست هم دادند.
همه ما در مقطعی از زندگی با رنج و سختی روبهرو میشویم. مسئله این نیست که آیا روزی رنج خواهیم کشید یا نه؛ مسئله این است که چه زمانی با آن مواجه میشویم و چگونه از آن عبور میکنیم.
هرچند همه ما تلاش میکنیم از رنج دور بمانیم، اما تجربه سختیها همیشه بیفایده نیست. رنج میتواند شخصیت ما را عمیقتر کند، توانایی مقابله با مشکلات را افزایش دهد و باورهای معنویمان را تقویت کند.
بااینحال، برخی شیوههای رنجکشیدن نهتنها ضرورتی ندارند، بلکه میتوانند ناسالم و آسیبزا باشند. گاهی با تغییر نگرش و رفتارمان میتوانیم از شدت این رنجها بکاهیم؛ چه زمانی که خودمان درگیر مشکلات هستیم و چه وقتی که میخواهیم از مرد دیگری حمایت کنیم.
در ادامه، با چهار شیوه ناسالم رنجکشیدن آشنا میشویم که مردان نباید خود را به آنها محدود کنند.
برنه براون، نویسنده و پژوهشگر، در یکی از سخنرانیهای تد خود تعریف میکند که مردی در جلسه امضای کتاب به سراغش آمد. آن مرد گفت که از صحبتهای او درباره شرم و آسیبپذیری خوشش آمده است، اما میخواهد بداند چرا در این زمینه به مردان اشاره نکرده است.
براون پاسخ داد که درباره مردان پژوهش نکرده است. مرد در جواب گفت:
«چه پاسخ راحتی! شما میگویید باید به دیگران نزدیک شویم، داستان زندگیمان را تعریف کنیم و آسیبپذیر باشیم؛ اما آیا کتابهایی را که همین حالا برای همسر و سه دخترم امضا کردهاید، میبینید؟ آنها ترجیح میدهند من روی اسب سفیدم بمیرم تا اینکه شاهد زمینخوردنم باشند.»
این جمله به یکی از مشکلات عمیق بسیاری از مردان اشاره میکند: آنها تصور میکنند باید همیشه قوی، شکستناپذیر و قادر به حل تمام مشکلات باشند.
گاهی ترس از ضعیف به نظر رسیدن و گاهی نگرانی از برآوردهنکردن انتظارات دیگران باعث میشود مردان درد و ناراحتی خود را پنهان کنند.
آنها ممکن است با مشکلات مالی، شکستهای شغلی، اختلافات خانوادگی یا فشارهای روانی روبهرو باشند، اما بهجای صحبتکردن درباره آنها، همهچیز را در درون خود نگه دارند.
اما پنهانکردن رنج، به معنای ازبینرفتن آن نیست.
وقتی احساسات و مشکلاتمان را برای مدت طولانی سرکوب میکنیم، ممکن است فشار روانی بیشتری را تجربه کنیم و حتی ارتباطمان با نزدیکترین افراد زندگیمان آسیب ببیند.
اگر روزهای سختی را پشت سر میگذارید، فرد قابلاعتمادی را پیدا کنید که بتوانید با او صادقانه صحبت کنید. لازم نیست تمام مشکلات خود را یکباره بیان کنید؛ گاهی شروع یک گفتوگوی صمیمانه، نخستین قدم برای سبکترشدن بار زندگی است.
قدرت واقعی همیشه در تحمل خاموشانه مشکلات نیست؛ گاهی در شجاعت درخواست کمک و بیان احساسات نهفته است.
تنها بودن همیشه به معنای احساس تنهایی نیست و همه ما گاهی به خلوت و زمان شخصی نیاز داریم. مسئله اصلی این است که هنگام رنجکشیدن، خودمان را از تمام حمایتهای انسانی محروم نکنیم.
اِد اشمیت در داستانی که خواندیم، تلاش میکرد بهتنهایی با مشکلات بزرگ زندگیاش مقابله کند. اما هیچکدام از ما برای تحمل تمام سختیها بدون کمک دیگران ساخته نشدهایم.
بسیاری از مردان به دلیل ترس، غرور یا نگرانی از قضاوتشدن، مشکلات خود را با دیگران در میان نمیگذارند. حتی گاهی حاضر نیستند اعتراف کنند که شرایط برایشان دشوار شده است.
از سوی دیگر، بعضی مردان شجاعت پیدا میکنند و درباره رنجهایشان صحبت میکنند، اما بهجای همدلی، با بیتوجهی یا حتی تمسخر دیگران مواجه میشوند.
ما نباید در هیچیک از این دو گروه قرار بگیریم؛ نه کسی که از ترس قضاوت سکوت میکند و نه کسی که درد دیگران را کوچک میشمارد.
انزوای ناشی از رنج، لزوماً ما را قویتر نمیکند؛ بلکه ممکن است روابطمان را سطحیتر و بار عاطفیمان را سنگینتر کند.
در روزهای دشوار، به دنبال فردی باشید که بتواند بدون قضاوت به حرفهایتان گوش دهد و در کنار شما بماند. این فرد میتواند دوست، همسر، یکی از اعضای خانواده یا مشاوری متخصص باشد.
اگر یکی از دوستانتان دوران سختی را میگذراند، بهجای اینکه فوراً برای مشکلاتش راهحل ارائه دهید، ابتدا به او فرصت دهید حرف بزند. گاهی چیزی که بیش از هر چیز نیاز دارد، این است که بداند کسی او را میفهمد و در کنارش حضور دارد.
در صورت تمایل، دعا و ارتباط معنوی نیز میتواند بخشی از مسیر آرامش و تحمل دشواریها باشد.
امروزه درباره اینکه یک مرد باید چگونه رفتار کند، پیامهای متفاوت و گاهی متناقضی وجود دارد.
از یک سو، به مردان گفته میشود که باید قوی و محکم باشند؛ از سوی دیگر، از آنها انتظار میرود احساسات خود را نیز نشان دهند، اما نه آنقدر که بیش از حد حساس به نظر برسند.
به آنها گفته میشود که باید قدرت و قاطعیت داشته باشند، اما نباید سلطهجو باشند. باید آسیبپذیر باشند، اما مراقب باشند بیش از اندازه از احساساتشان صحبت نکنند.
در میان این انتظارات گوناگون، بسیاری از مردان نمیدانند چگونه باید رفتار کنند. گاهی در نهایت، سادهترین راه را انتخاب میکنند: مشکلاتشان را پنهان میکنند و بهتنهایی رنج میکشند.
در فیلم Ordinary Angels، اِد بارها کمک شارون را رد میکند؛ زیرا تصور میکند حل تمام مشکلات، وظیفه شخصی اوست و باید بهتنهایی از پس آنها بربیاید.
اما پذیرفتن کمک دیگران، نشانه ناتوانی یا شکست نیست.
مردان نیز مانند دیگر انسانها به حمایت عاطفی، همدلی و همراهی نیاز دارند. آنها باید بتوانند بدون ترس از قضاوتشدن، درباره احساسات خود صحبت کنند و زمانی که شرایط دشوار میشود، از دیگران کمک بخواهند.
اگر دوستتان دوران سختی را سپری میکند، به او این فرصت را بدهید که بدون پنهانکاری و تظاهر، درباره آنچه تجربه میکند حرف بزند.
اگر خودتان در شرایط دشواری قرار دارید، شجاعت داشته باشید و واقعیت احساسات و نیازهایتان را بپذیرید.
همچنین به فرزندانتان بیاموزید که لازم نیست همیشه قوی به نظر برسند یا تمام مشکلاتشان را بهتنهایی حل کنند. آنها باید بدانند که بیان احساسات و درخواست کمک، بخشی طبیعی از زندگی است.
مردبودن به معنای نداشتن احساسات یا حل تمام مشکلات بهتنهایی نیست؛ بلکه یعنی بتوانیم مسئولانه با واقعیت زندگی روبهرو شویم و در زمان نیاز، کمک بگیریم.
از بسیاری از مردان انتظار میرود که همهچیز را بدانند و بتوانند هر مشکلی را حل کنند. وقتی مهارتی را ندارند یا در موقعیتی احساس ضعف میکنند، ممکن است تصور کنند که بهاندازه کافی توانمند نیستند یا از معیارهای مردبودن فاصله گرفتهاند.
این طرز فکر میتواند احساس شرم زیادی ایجاد کند.
من، برای مثال، سالها اطلاعات چندانی درباره خودرو، تعمیرات خانه یا دنیای کسبوکار نداشتم و هنوز هم در بعضی از این زمینهها متخصص نیستم. هیچوقت هم در کسب درآمد مهارت ویژهای نداشتهام و ترجیح میدهم وارد درگیریهای فیزیکی نشوم؛ درحالیکه جامعه گاهی همین ویژگیها را معیار مردانگی معرفی میکند.
به همین دلیل، احساس شرم ناشی از نداشتن برخی مهارتها را بهخوبی درک میکنم.
اما واقعیت این است که هیچکدام از این ویژگیها بهتنهایی ارزش و هویت یک مرد را تعیین نمیکنند.
از دستدادن شغل، دشواری در تأمین هزینههای خانواده یا روبهروشدن با یک بیماری، بهاندازه کافی سخت است. لازم نیست احساس شرم و سرزنش خود را نیز به این مشکلات اضافه کنیم.
هیچ انسانی در تمام زمینهها توانمند نیست. هرکدام از ما نقاط قوت، محدودیتها و تجربههای متفاوتی داریم. ممکن است فردی در کارهای فنی مهارت زیادی داشته باشد، اما در بیان احساساتش مشکل داشته باشد. فرد دیگری شاید نتواند همه مسائل مالی را بهخوبی مدیریت کند، اما پدری مهربان، شنوندهای خوب و همراهی قابلاعتماد باشد.
ارزش انسان را نمیتوان تنها با درآمد، موقعیت شغلی، قدرت جسمانی یا توانایی حل مشکلات سنجید.
اگر در بخشی از زندگی با دشواری مواجه شدهاید، بهجای سرزنش خود، شرایط را بررسی کنید و ببینید چه کمکی میتواند شما را به سمت بهبود هدایت کند.
مشکلداشتن به معنای بیارزشبودن نیست و کمکخواستن نیز چیزی از ارزش شما کم نمیکند.
رنج و دشواری بخشی از زندگی انسان است، اما لازم نیست آن را با سکوت، انزوا، سردرگمی و شرم سنگینتر کنیم.
چهار نکته مهم را به خاطر بسپارید:
۱. در سکوت رنج نکشید. درباره احساسات و مشکلات خود با فردی قابلاعتماد صحبت کنید.
۲. خودتان را منزوی نکنید. اجازه دهید دیگران در روزهای دشوار در کنارتان باشند و شما نیز همراه خوبی برای آنها باشید.
۳. از بیان احساسات نترسید. لازم نیست برای اثبات قدرت خود، همیشه وانمود کنید که همهچیز تحت کنترل شماست.
۴. به خاطر مشکلاتتان احساس شرم نکنید. محدودیتها و شکستها بخشی از تجربه انسانی هستند و ارزش شما را تعیین نمیکنند.
اگر مردی را میشناسید که درگیر مشکلات زندگی است، بهجای قضاوتکردن، به حرفهایش گوش دهید و در صورت امکان، کمک عملی و عاطفی ارائه کنید. گاهی یک تماس، یک گفتوگوی صمیمانه یا همراهی در انجام یک کار دشوار میتواند تفاوت بزرگی ایجاد کند.
اگر خودتان نیز روزهای سختی را میگذرانید، به یاد داشته باشید که مجبور نیستید همهچیز را بهتنهایی تحمل کنید. در صورت نیاز، از دوستان و خانواده یا متخصصان سلامت روان کمک بگیرید.
هیچکس نباید برای اثبات قدرت خود، رنجش را پنهان کند. گاهی شجاعانهترین کار این است که بگوییم به کمک نیاز داریم.
منبع اصلی: All Pro Dad
نویسنده: BJ Foster
بازنویسی و تنظیم برای انتشار: شبکه اوقات فراغت