
وقتی فرزندتان مدام میپرسد «چرا»، بهجای تصور اینکه قصد کلافه کردن شما را دارد، فرض کنید او میگوید: «میخواهم بدانی این موضوع توجه مرا جلب کرده است.» بهطور کلی، کودکان به ۳ دلیل اصلی این سؤال را تکرار میکنند:
وقتی کودکان در محیطها یا شرایط جدید قرار میگیرند (مانند رفتن به مطب پزشک یا شروع مدرسه)، پرسیدن «چرا» راهکار آنها برای درک موقعیت و کاهش اضطراب است. دریافت اطلاعات شفاف به آنها حس کنترل و امنیت میدهد.
تحقیقات نشان میدهند کودکان بین ۲ تا ۵ سال صرفاً برای صحبت کردن یا بازیگوشی سؤال نمیپرسند؛ آنها به دنبال پاسخهای منطقی هستند. اگر پاسخهای مبهم یا سرکوبکننده دریافت کنند، قانع نشده و دوباره همان سؤال را تکرار خواهند کرد.
گاهی «چرا» گفتن فرزندتان، نشانه سرکشی نیست؛ بلکه تلاش او برای فهم علت قوانین، درک روابط علت و معلولی و کشف هویت مستقل خودش است.
برای اینکه از این سؤالات به عنوان فرصتی طلایی جهت پروراندن انگیزه درونی و عزتنفس کودک استفاده کنید، این راهکارهای هوشمندانه را به کار بگیرید:
پاسخ را به خودش واگذار کنید:
بهجای دادن پاسخ سریع و آماده، بپرسید: «نظر خودت چیست؟ فکر میکنی چرا اینطور است؟» این کار قدرت تحلیل، تفکر انتقادی و خلاقیت کودک را فعال میکند.
صادق باشید:
اگر جواب سؤالی را نمیدانید، به راحتی بگویید: «نمیدانم، بیا با هم دربارهاش تحقیق کنیم یا کتاب بخوانیم.» این رفتار به کودک میآموزد که ندانستن عیب نیست.
پاسخهای کوتاه و متناسب با سن بدهید:
توضیحات پیچیده، فنی و طولانی، کودک را خسته میکند. پیام و علت را کاملاً ساده، شفاف و در حد توان درک او منتقل کنید.
روزی خواهد رسید که بچههایتان بزرگ میشوند و اصرار خواهند داشت که همهچیز را خودشان میدانند! بنابراین، تا زمانی که فرصت هست، از سؤالات و کنجکاویهای شیرین آنها لذت ببرید. پاسخهای صبورانهٔ امروز شما، ابزار حل مسئله و اعتمادبهنفس فردای آنها را میسازد.
منبع و اعتبار علمی مقاله:
این مطلب بر اساس مقالهای از ابی واتس (Abby Watts) در وبسایت iMOM و با استناد به دیدگاههای روانشناختی دکتر لیندا بلیر، همراه با تحلیلها و راهکارهای اختصاصی در شبکه اوقات فراغت بازنویسی و تدوین شده است.