
دوستم مگ سه فرزند دارد و میگوید همیشه حداقل یکی از آنها پای گوشی یا تبلت است. مگ میگوید: «وقتی به بچه کوچکترم غذا میدهم، اجازه میدهم دو تای دیگر با آیپد بازی کنند. وقتی بیرون هستم و میخواهم کودکم آرام بماند، گوشیام را به او میدهم. میدانم این بهترین کار دنیا نیست، اما چه کار دیگری از دستم برمیآید؟» لحنش کلافه بود، اما کاهش زمان استفاده از صفحه نمایش (اسکرین تایم) برایش غیرممکن به نظر میرسید.
ما اولین نسل از والدینی هستیم که مدیریت زمان صفحه نمایش را در چندین دستگاه مختلف تجربه میکنیم. داشتن یک ابزار دم دست برای سرگرم کردن کودکان مزایایی دارد، اما معایب آن نیز بر هیچکس پوشیده نیست. کاهش زمان استفاده از نمایشگرها بدون درگیری و دعوا کاملاً امکانپذیر است. در ادامه ۵ روش کاربردی برای کاهش زمان استفاده کودکان از گوشی و تبلت آوردهایم:
حتی بچههای کوچک هم میتوانند در طوفان فکری و پیدا کردن کارهای جایگزین مشارکت کنند. وقتی از پسر مگ، سم، پرسیده شد، او پیشنهاد کرد که یک کتاب رنگآمیزی برای استفاده در سبد خرید فروشگاه داشته باشند. برادرش چارلی نیز پیشنهاد کرد کتابهای کتابخانه را در ماشین بخوانند.
شروع کاهش زمان صفحه نمایش ممکن است کمی چالشبرانگیز باشد، اما ایجاد عادتهای جدید زمان میبرد. با صبر و حوصله، کودکان به روتین جدید عادت میکنند و حتی مهارتهای مهمی مانند:
·
حل مسئله
·
·
حل تعارض
·
·
بیان بهتر احساسات با کلمات
·
را یاد خواهند گرفت.
قبل از اینکه بچههای من صاحب گوشیهای خودشان شوند، اجازه میدادند با گوشی من بازی کنند. اما امروزه بر اساس گفته دکتر مایکل برووس، ۴۰ درصد از کودکان تا کلاس پنجم دبستان صاحب تلفن همراه هستند. این یعنی گوشیها در جیب آنها در مسیر رفتوآمد به مدرسه و احتمالاً در تمام طول عصر و شب حضور دارند.
اگر میخواهیم زمان صفحه نمایش را کاهش دهیم، یک راهحل عالی، ایجاد مناطق بدون تکنولوژی است. مناطق زیر را در خانه پیادهسازی کنید:
·
میز شام
·
·
میز تکالیف (در صورت امکان)
·
·
داخل خودرو
·
داشتن زمان بدون تکنولوژی یک ساعت قبل از خواب نیز ایده بسیار خوبی است. اگر کودکان از این محدودیتها آگاه باشند، احتمالاً دیگر اعتراض نخواهند کرد. محافظت از این مناطق بدون تکنولوژی میتواند به خانواده شما کمک کند تا بیشتر روی ارتباط عمیقتر و خواب باکیفیت تمرکز کنند؛ دو نعمتی که به نفع همه اعضای خانواده است.
گرفتن چیزی از کودک زمانی آسانتر است که چیزی دیگر را جایگزین آن کنید. اگر بچهها معمولاً بعد از مدرسه در حالی که دستگاه دیجیتال در دست دارند روی مبل دراز میکشند، تلاش کنید آن زمان را با موارد زیر پر کنید:
·
یک قرار بازی دوستانه
·
·
یک ساعت بیشتر در زمین بازی مدرسه
·
·
دیدار با پدربزرگ و مادربزرگ
·
کاهش زمان صفحه نمایش همزمان با افزایش زمان ارتباط با دیگران، به شما کمک میکند از بحث و جدل جلوگیری کنید. برای کودکان آرامتر یا درونگرا، تشویق این تعاملات اجتماعی حداقل چند بار در هفته معجزه میکند.
من و همسرم اخیراً یک ست بدمینتون و چند بازی ارزانقیمت حیاطی خریدیم تا بچههایمان را به بیرون رفتن و بازی کردن تشویق کنیم. بیرون فرستادن بچهها و کاهش زمان صفحه نمایش تأثیر بسزایی بر سلامتی آنها دارد.
بر اساس گزارش بیمارستان هاکنسک مریدین (Hackensack Meridian Health)، «زمان بیش از حد پای صفحه نمایش با چاقی، خواب نامنظم، مشکلات رفتاری، از دست رفتن مهارتهای اجتماعی، خشونت و زمان کمتر برای بازی پیوند خورده است.»
همهچیز به پیدا کردن تعادل بستگی دارد. نیازی نیست ابزارهای دیجیتال کاملاً حذف شوند، اما تبدیل فعالیت بدنی به یک عادت و ایجاد انگیزه در کودکان برای دویدن و تحرک، اکنون و در آینده به نفع آنها خواهد بود.
نمیدانم بچههای شما چطورند، اما بچههای من وقتی از قبل پای صفحه نمایش هستند، برای زمان بیشتر دعوا میکنند. جدا کردن آنها سختترین بخش ماجراست. بنابراین، برای جلوگیری از دعوا، روش متفاوتی را امتحان میکنم: میگذارم حوصلهشان سر برود.
روانشناس، جان ایستوود، در کتابی به نام «از سر من بیرون برو: روانشناسی حوصلهسررفتن» مینویسد:
«وقتی احساس خستگی و بیحوصلگی میکنید، چون این یک حالت ناخوشایند و آزاردهنده است، انگیزه پیدا میکنید به دنبال چیز دیگری بگردید. در آن فاصله و خلاء، فرصت واقعی برای کشف چیزی جدید وجود دارد.»
بیایید اجازه دهیم ذهن بچههایمان کمی پرواز کند. از طریق این ناراحتی موقت (مادر عزیز، مقاومت کن!)، بچههای ما ممکن است دقیقاً به چیزی برسند که بیشتر از بازیهای ویدئویی دوستش دارند.
منبع و اعتبار علمی مقاله:
این مطلب بر اساس مقالهای از مری جو وایز (Mary Jo Wyse) با استناد به نظریات کارشناسان و مراجع معتبر حوزه کودک و تکنولوژی (مانند دکتر مایکل برووس و دکتر جان ایستوود)، همراه با تحلیلها و راهکارهای اختصاصی شبکه اوقات فراغت بازنویسی و تدوین شده است.