
آیا تا به حال به فرزندتان پول دادهاید تا کتاب بخواند، به یک تیم ورزشی بپیوندد یا نمرات بهتری بگیرد؟ من کاملاً مقصرم! اما یاد گرفتهام که رشوه دادن، آن نوع انگیزهای را که باعث میشود بچهها خودشان به مسیر ادامه دهند، در آنها ایجاد نمیکند. دکتر شیمی کانگ (Dr. Shimi Kang)، روانپزشک فارغالتحصیل هاروارد، میگوید ما باید این روند را تغییر دهیم. پرورش خودانگگیزش در بچهها بسیار مهم است. هنگامی که آنها این ویژگی را داشته باشند، «میتوانید با خیال راحت بنشینید و بدانید که به او تکچیزی را دادهاید که برای موفقیت در جامعهی به سرعت در حال تغییر ما نیاز دارد. شما همچنین کلید خوشبختی را به آنها دادهاید.» این عالی به نظر میرسد؛ اما چطور این کار را انجام دهیم؟
ما نمیتوانیم انگیزه را به بچهها دیکته یا تحمیل کنیم، اما کارهایی وجود دارد که میتوانیم برای جرقه زدن این آتش انجام دهیم. شاید لازم باشد سبک فرزندپروری خود را کمی تغییر دهیم. برای الهام بخشیدن به خودانگگیزش در فرزندتان، در اینجا ۳ کار وجود دارد که میتوانید از امروز شروع کنید.
---
۱. به بچهها زمان آزاد برای بازی بدهید
فرزندپروری امروز با زمانی که خود ما کودک بودیم متفاوت است. اما یکی از کلیدهای توسعه خودانگگیزش در بچهها، داشتن زمان بازی آزاد بیشتر است. از همان لحظهای که پسرم توانست راه برود، دستکش بیسبال به دستش کردم؛ اما میدانید چه شد؟ او هیچوقت به آن علاقهمند نشد! بنابراین به سراغ کاراته رفتیم، بعد فوتبال و همینطور ادامه پیدا کرد. وقتی بچهها زمان آزادی برای بازی با دوستان یا خواهر و برادرشان دارند، این فرصت به آنها داده میشود تا بفهمند از چه چیزی لذت میبرند—نه آنچه ما فکر میکنیم باید دوست داشته باشند. دکتر کانگ میگوید این ساده به نظر میرسد، چون واقعاً ساده است. خودانگگیزش ناشی از زمان و فضایی است که به بچهها داده میشود تا خودشان انتخاب کنند چه چیزی محرک درونیشان است.
نکته کلیدی: وقتی از برنامهریزی بیش از حد و برنامهریزی برای تمام اوقات فراغت بچهها دست برمیداریم، آنها فضا و زمان لازم را پیدا میکنند تا چیزهایی را که به آنها انگیزه میدهد کشف کنند.
۲. به بچهها آزادی بیشتری بدهید بدون اینکه در کنارشان پرسه بزنید
زندگی در یک آپارتمان کوچک شهری وقتی پسرم کوچک بود، فرصت زیادی برای کشف کردن به تنهایی به او نمیداد. اما اگر بتوانید به فرزند خود آزادی بیشتری بدهید تا بدون اینکه بالای سرش پرسه بزنید، در حیاط خلوت یا خانه دوستش بازی کند، این کار به توسعه نیروی درونی فرزندتان کمک میکند. این روش برای نوجوانان و جوانان (Tweens & Teens) نیز کارساز است؛ کسانی که از انتخاب آزادانه درباره اینکه چه بپوشند یا بعد از مدرسه چه کاری انجام دهند سود میبرند. همانطور که دکتر کانگ میگوید، ما باید فرزندانمان را راهنمایی کنیم، اما مسیر را برایشان هموار و پاک نکنیم. بچهها باید از طریق خطای آزمون و خطا یاد بگیرند. کانگ در کتاب کودک خودانگیخته میگوید: «با مداخله بیش از حد، به فرزندانمان اجازه نمیدهیم خودانگگیزش را توسعه دهند—که عنصر ضروری استقلال است.» عقبنشینی برای دادن آزادی بیشتر به بچهها جهت انتخابهای خودشان، تمرین خوبی در توسعه انگیزه درونی است.
نکته کلیدی: اجازه دادن به بچهها برای مدیریت فراز و نشیبهای واقعی و استعاری میتواند به آنها کمک کند مهارتهایی را که برای سازگاری و رشد نیاز دارند توسعه دهند. ما نیازی نداریم بالای سر هر حرکت آنها پرسه بزنیم یا هر مشکلی را برایشان حل کنیم.
۳. وسایل کمتری به بچهها بدهید
دو فرزند من بیش از هر زمان دیگری که من داشتم، وسایل در اتاق خواب خود دارند. از اسباببازی گرفته تا لباس و بازیها—وسایل آنها کشوها را پر کرده و اغلب هر اینچ از کف اتاقهایشان را پوشانده است. کانگ میگوید: «کودکان بیش از حد بهرهمند از رفاه، حس استقلال، خوداتکایی و تواناییهای حل مسئله شخصی پایینتری دارند.» آوخ! او استدلال میکند که بچههایی که هر چه میخواهند دارند، چیز زیادی برای تلاش کردن ندارند. او میپرسد: «بالاخره انگیزه برای دنبال کردن چیزهایی که از قبل دارید کجاست؟» او به ما توصیه میکند که بیشتر به فرزندانمان «نه» بگوییم. میدانم که باید نگاهی جدی به جشنهای تولد، کریسمس و تمام خریدهای بین راهی بیندازم. بله، مقاومت در برابر خواهشهای بچههایمان سخت است، اما دارم یاد میگیرم که پاداش آن برای بچهها بسیار بهتر خواهد بود.
--
منبع و اعتبار علمی مقاله:
این مطلب بر اساس مقالهای از مری جو وایس (Mary Jo Wyse) و با استناد به دیدگاههای دکتر شیمی کانگ، همراه با تحلیلها و راهکارهای اختصاصی در شبکه اوقات فراغت بازنویسی و تدوین شده است.