
فیلم مربی کارتر که بر اساس داستانی واقعی ساخته شده است، یکی از فیلمهای الهامبخش در زمینه تلاش برای رشد و موفقیت است. در این فیلم، Samuel L. Jackson نقش یک مربی بسکتبال دبیرستان را بازی میکند که مصمم است شاگردانش را هم در زمین مسابقه و هم خارج از آن به موفقیت برساند.
بازیکنان تیم، ورزشکارانی توانمند بودند؛ اما از نظر تحصیلی وضعیت خوبی نداشتند. این شرایط برای مربی کارتر قابلقبول نبود. او تصمیم گرفت تا زمانی که نمرات دانشآموزان بهتر نشود، درهای سالن ورزشی را به روی تیم ببندد.
دیگر انجام حداقل وظایف درسی برای حضور در تیم کافی نبود. اگر بازیکنان میخواستند عضو تیم او باشند، باید استانداردهای بالاتری را رعایت میکردند.
با وجود مخالفتهای شدید مدیران مدرسه و والدین، کارتر از بازیکنان بیشتر میخواست و تعریف تازهای از یک دانشآموز ورزشکار موفق و همهجانبه ارائه کرد. در پایان فصل، تمام اعضای تیم متوجه شدند که هدف او فقط پیروزی در مسابقات نبوده است؛ بلکه میخواسته آنها در تمام جنبههای زندگی به بهترین نسخه خودشان تبدیل شوند.
بالابردن استانداردها میتواند مسیر زندگی را تغییر دهد.
مربیان این کار را در زمین مسابقه انجام میدهند. معلمان در کلاس درس استانداردهای خود را تعیین میکنند. اما در خانه، این پدرها هستند که نقش مهمی در تعیین استانداردهای خانواده دارند.
این مسئولیت بزرگی است؛ زیرا استانداردهایی که در خانه تعیین میکنیم، میتوانند بر نحوه مواجهه فرزندانمان با زندگی و دنیای اطرافشان تأثیر بگذارند.
اگر واقعاً بهترینها را برای فرزندانمان میخواهیم، باید متعهد شویم که خودمان نیز پدر بهتری باشیم.
در ادامه، ۵ راه برای بالابردن استانداردهای شما بهعنوان یک پدر را بررسی میکنیم.
خوششانس بودم که در نخستین فصل حضورم در لیگ فوتبال آمریکایی، قهرمانی سوپربول را تجربه کردم. فقط بهترین تیمها میتوانند جام لومباردی را بالای سر ببرند و همه بازیکنان حاضر در لیگ این موضوع را بهخوبی میدانند.
با عملکردی متوسط در زمین نمیتوان به قهرمانی رسید.
همین موضوع درباره پدر بودن نیز صدق میکند. یک پدر معمولی و بیتفاوت نمیتواند به فرزندانش کمک کند تا شکوفا شوند.
اگر میخواهیم در خانواده خودمان قهرمان باشیم، باید خودمان را به کنارگذاشتن عادت به «همین که خوب است» وادار کنیم.
این یعنی برای فرزندانمان بیشتر تلاش کنیم:
در انجام تکالیف به آنها کمک کنیم.
با آنها بازی کنیم.
برای بازیهای خانوادگی وقت بگذاریم.
به رویاها، ترسها و نگرانیهایشان گوش دهیم.
کاری کنیم که به رشد و شکوفایی آنها کمک کند.
کمتر از این، یعنی پذیرفتن یک زندگی معمولی.
از لحظهای که «متوسطبودن» را کافی بدانیم، انگیزه خود را برای بهترشدن از دست میدهیم.
پدر خوب بودن فقط انجام وظایف روزمره نیست؛ بلکه تلاش آگاهانه برای تبدیلشدن به پدری بهتر است.
گفته میشود ویلیام شکسپیر از نخستین افرادی بود که از او با عنوان فردی چندمهارته یاد میشد؛ یعنی کسی که در زمینههای مختلف توانایی داشت.
اما اگر در زمان شکسپیر، نتفلیکس وجود داشت و بخش زیادی از وقت او را به خود اختصاص میداد، آیا باز هم چنین تصویری از او داشتیم؟
جاش کافمن، نویسنده کتاب ۲۰ ساعت اول، معتقد است برای یادگیری یک مهارت جدید، حدود ۲۰ ساعت تمرین و صرف زمان لازم است.
این عدد زمانی جالبتر میشود که بدانیم بسیاری از مردم آمریکا روزانه حدود سه ساعت تلویزیون تماشا میکنند.
یعنی تقریباً ۲۱ ساعت در هفته.
حالا تصور کنید اگر بخشی از این زمان را به یادگیری اختصاص دهیم، چه اتفاقی میافتد. زمانی که صرف تماشای بیهدف صفحه نمایش میکنیم، میتواند فرصتی برای یادگیری، مطالعه، ورزش، ارتباط با خانواده یا پرورش یک مهارت جدید باشد.
پدر بودن فقط درباره زمانی نیست که در خانه حضور داریم؛ بلکه درباره چگونگی استفاده از زمانی است که در اختیار داریم.
فرزندان نیز از نحوه استفاده ما از وقت خود الگوبرداری میکنند.
رشد مداوم باعث میشود استانداردهای ما بهعنوان پدر بالاتر برود؛ زیرا به فرزندانمان نشان میدهد که تبدیلشدن به بهترین نسخه خودمان، یک مسیر مادامالعمر است.
اگر زخمی از دوران کودکی دارید که هنوز روی زندگیتان تأثیر میگذارد، برای شناخت و حل آن کمک بگیرید.
از همسرتان یا دوستان نزدیک و قابلاعتماد بخواهید درباره تأثیری که بر اطرافیان خود میگذارید، بازخورد صادقانه به شما بدهند.
برای تقویت مهارتهای فرزندپروری خود مطالعه کنید، از تجربه دیگران استفاده کنید و منابع جدید و معتبر را دنبال کنید.
یک پدر خوب تصور نمیکند که دیگر چیزی برای یادگرفتن ندارد.
برعکس، او میداند که فرزندپروری نیز مانند هر مهارت دیگری نیازمند یادگیری، تمرین و اصلاح مداوم است.
وقتی فرزندان ببینند پدرشان برای رشد شخصی خود تلاش میکند، احتمال زیادی وجود دارد که آنها نیز همین روحیه کنجکاوی و یادگیری را در زندگی خود دنبال کنند.
به زمانی فکر کنید که در انجام کاری شکست خوردید.
شاید تلاش کردهاید در یک مسابقه ورزشی موفق شوید، کسبوکاری راه بیندازید یا مهارتی جدید یاد بگیرید؛ اما موفق نشدهاید.
آیا بعد از آن شکست، دست کشیدید؟
تابآوری زمانی شکل میگیرد که از تسلیمشدن در برابر چیزی که دستیابی به آن برایمان ممکن است، خودداری کنیم.
تابآوری بهصورت خودکار ایجاد نمیشود؛ بلکه نتیجه ادامهدادن، تلاش دوباره و یادگرفتن از شکستهاست.
اگر مدتهاست به انجام دوباره کاری که در گذشته در آن شکست خوردهاید فکر میکنید، شاید اکنون زمان آن رسیده است که برای یک تلاش دوباره برنامهریزی کنید.
وقتی فرزندانتان میبینند که پس از شکست دوباره تلاش میکنید، درس بسیار مهمی یاد میگیرند:
شکست زمانی دائمی میشود که خودمان اجازه دهیم پایان مسیر باشد.
پافشاری بر یک هدف به فرزندان نشان میدهد که اشتباه و شکست بخشی از مسیر رشد است، نه دلیلی برای کنارگذاشتن رویاها.
جری ساینفلد در نخستین اجرای استندآپ کمدی خود عملکرد خوبی نداشت. روی صحنه رفت، بخشی از مطالبش را فراموش کرد و با واکنش منفی تماشاگران از صحنه پایین آمد.
اما بهجای اینکه این اتفاق را پایان کار خود بداند، متوجه شد که برای موفقیت روی صحنه به آمادگی بیشتری نیاز دارد.
از آن تجربه درس گرفت و دوباره تلاش کرد.
سالها بعد، او به یکی از موفقترین و ثروتمندترین کمدینهای جهان تبدیل شد.
پدر بهتری شدن نیز دقیقاً به همین نگاه نیاز دارد.
همه پدرها گاهی اشتباه میکنند. ممکن است در برخورد با فرزندتان واکنش نامناسبی نشان دهید، تصمیمی بگیرید که بعداً از آن پشیمان شوید یا متوجه شوید در یک موقعیت میتوانستید رفتار بهتری داشته باشید.
مهم این نیست که هرگز اشتباه نکنید.
مهم این است که بعد از اشتباه، آن را بررسی کنید، از آن درس بگیرید و دفعه بعد بهتر عمل کنید.
اشتباهات خود را بهعنوان شکست نهایی نبینید؛ آنها میتوانند پلههایی برای رشد و موفقیت باشند.
بالابردن استانداردهای پدری به این معنا نیست که باید یک پدر بینقص باشید. هیچ پدری بیاشتباه نیست.
هدف این است که هر روز کمی بهتر از روز قبل باشید.
معمولیبودن را کافی ندانید، زمان خود را آگاهانهتر مدیریت کنید، همیشه به دنبال یادگیری باشید، بعد از شکست دوباره تلاش کنید و از اشتباهات خود درس بگیرید.
فرزندان ما بیش از آنکه به یک پدر کامل نیاز داشته باشند، به پدری نیاز دارند که خودش همواره در حال رشد، یادگیری و تلاش برای بهترشدن باشد.
بازنویسی و تنظیم برای انتشار: شبکه اوقات فراغت