چالش های تشخیص چهره با ماسک
با ظهور ویروس کرونا و همه گیری پاندمی کووید 19، استفاده از ماسک و رعایت فاصله فیزیکی به عنوان اثربخش ترین راهکار برای مقابله با این ویروس منحوس مورد استفاده قرار گرفت. تنها راه مقابله و سرکوبی این ویروس رعایت پروتکل های بهداشتی به صورت همه گیر می باشد. هرچند استفاده کردن از ماسک، بهترین راه حل برای جلوگیری از این ویروس در محیط های کاری و پر تردد می باشد اما استفاده از ماسک در برخی موارد مشکلاتی را بوجود آورد.

از جمله ثبت تردد ها توسط دستگاه حضور و غیاب یا دستگاه های اکسس کنترل مبتنی بر تشخیص چهره با مشکلات زیادی مواجه شد، زیرا سنسور های این دستگاه ها برای استفاده از ماسک برنامه ریزی نشده بودند. با همه گیری کرونا ویروس رسما، کلیه سنسورهای مبتنی بر تشخیص چهره مورد استفاده در گوشی های هوشمند، دستگاه های کنترل تردد مبتنی بر تشخیص چهره در اماکن عمومی در ادارات پلیس و در سازمانها برای نظارت بر کارمندان ، گیت های منترل تردد مبتنی بر تشخیص چهره... عملا ناکارآمد و دچار مشکل شد.
زیرا اساس عملکرد این سنسور ها از طریق تشخیص الگوی نقاط مختلف روی صورت، مانند چانه، لب ها، گونه ها ، بینی، ابرو و ... صورت مر گرفت و حال این نقاط توسط ماسک پوشیده شده و امکان شناسایی غیر ممکن یا به سختی انجام می شود.
اما دنیای علم و تکنولوژی هرگز در مقابل این مشکلات کوتاه نیامده و راه حل هایی را برای آن ارائه داده است و به نوعی خودسازگاری دنیای تکنولوژی با این همه گیری را نشان می دهد.
مشکلات و نگرانی های تشخیص چهره بدون ماسک
در زمان شیوع کرونا، استفاده از دستگاه های حضور غیاب تشخیص چهره نسبت به سایر نمونه های اثر انگشتی و کارتی با استقبال بیشتری مواجه بود. زیرا در این نوع از دستگاه ها به علت عدم نیاز به لمس دستگاه، ریسک ابتلا به بیماری به طرز چشم گیری کاهش یافته اما هنوز مشکلاتی در استفاده از این دستگاه ها وجود داشت. اولین مشکل عدم سازگاری تکنولوژی بکار رفته در این دستگاه ها برای شناسایی افراد در حین استفاده از ماسک بوده و به همین دلیل افراد نیازمند به پایین آوردن ماسک خود در حین ثبت تردد های خود بودند. حال در اماکن پرتردد مانند بیمارستان ها، فرودگاه ها و ... این شیوه از کنترل تردد به دلیل نیاز به برداشتن ماسک استرس های زیادی را برای افراد به همراه داشت.
تمامی این نگرانی ها و چالش هامنجر به تلاش برای یافتن راه حل جدید برای این نگرانی شد.
استفاده از هوش مصنوعی برای تشخیص هویت با ماسک
اما بسیاری از کارشناسان این مشکل را قابل حل دانسته و معتقد بودند تنها با تکیه بر هوش مصنوعی و حتی با داشتن نیمی از چهره، شناسایی افراد میتواند اتفاق بیفتد.
استفاده از هوش مصنوعی در تشخیص هویت با ماسک تا چه میزان واقعیت دارد؟
در بسیاری از کشورها مانند چین و آمریکا کمپانی های معروف توانسته اند الگوریتم های تشخیص چهره خود را به گونه ای ارتقا بخشند که توانایی شناسایی اشخاص از طریق نقاط اطراف چشم و ابرو ها بخوبی صورت گیرد. در نتیجه تمامی سیستم های مبتنی بر تشخیص چهره از جمله دستگاه های حضور وغیاب فورا به تکنولوزی تشخیص چهره با ماسک به روز رسانی شده اند. در حال حاضر بسیاری از کمپانی های ارائه دهنده دستگاه های کنترل تردد و دسترسی در ایران نیز، اقدام به ارائه دستگاه هایی مبتنی بر هوش مصنوعی برای تشخیص هویت نموده اند که در این میان می توان به برند نانوتایم اشاره کرد.

مهمترین چالش ها و مشکلات مربوط به شناسایی چهره افراد با پوشش ماسک
- یکی از چالش های مهم در رابطه با این فناوری این است که اگر شناسایی چهره با ماسک تکمیل شود، میتواند خطرناک هم باشد، زیرا قدرت نظارت در سازمانها به میزان قابل توجهی کاهش مییابد.
- هیچ تضمینی وجود ندارد که در این روش هم مانند سایر روشهایی شناسایی دچار خطاهایی در تشخیص و شناسایی و یا حتی عدم تشخیص گردد.
- حتی با این روش هم میتوان دستگاه های حضور وغیاب را فریب داد.
مزایای دستگاه تشخیص چهره با ماسک:
- سریعتر: تشخیص چهره افراد با ماسک در نیم ثانیه به ازای هر فرد
- امن تر: تشخیص چهره افراد بدون لمس دستگاه و جلوگیری از تماس جسمی
- دقیق تر: تشخیص با سیستم و به حافظه سپردن چهره افراد و ترسیم چهره افراد در زیر ماسک.
- فناوری تشخیص ماسک درتشخیص شناسایی چهره افراد بسیار دقیق است این فناوری از طریق زاویه دید وسیع لنزها در دستگاه به راحتی می تواند دادههای چهره به دست آمده را و همینطور اطلاعات به دست آمده چهره را ذخیره کند و در شرایط مختلف مقایسه کند.
- این دستگاه قادر به شناسایی افراد تا ۲ نیم متر است که به طور قابل توجهی ترافیک افراد برای تشخیص ماسک را کاهش بررسیهای احراز هویت را افزایش می دهد.