ایا واژگان تولد یا مرگ هم دارند؟ من تولد واژهها را از نزدیک ندیده‌ام اما شاهد مرگشان بوده‌ام. زمانی که دوست نویسنده‌ای را دفن می‌کردند من با چشمانم دیدم که واژهها چطور سراسیمه با او به گور می‌رفتند.
نمی‌دانم واژهها در دنیای دیگر چه می‌کنند آیا واژه می‌مانند؟ یا به چیز دیگری تبدیل می‌شوند؟ راستی آیا دوست نویسنده‌ام در دنیای دیگر هم می‌نویسد؟ یا به کار دیگری مشغول شد‌ه‌است. کاش باز هم بنویسد ، حتما می‌نویسد، رها و ازاد، شاید هم در دنیای دیگرنوشتن راحت‌تر باشد. بهشتی را تصور کنید پر از واژگان ناب و زیبا ، پر از شعر‌هایی که گوشهایتان دوست دارند بشنوند و پرندگان زیبایی زحمت این کار را می‌کشند، نثر‌های بی‌نظیری که روحتان را جلاء می‌دهند و تمام انچه را که می‌شنوید یا می‌خوانید نیاز روحتان است ، و از همه مهم‌تر اینکه شما هر وقت اراده می‌کنید هر انچه در ذهتان می‌گذرد روی کاغذ می‌اید. و شما تمام واژگان را می‌شناسید و...
نه چنین بهشتی را دوست ندارم!
به نظرم اینکه گاهی شعری بیاید و حال و هوایم را عوض کند و نثر نویسنده‌ی با ذوقی غافگلیرم کند خیلی شیرین‌تر است و نوشتن با قلمروی کاغذ سفید را ترجیح می‌دهم، کشف واژگان تازه هم بیشتر به دلم می‌‌نشیند. احساس می‌کنم نوشتن را به همین شکل که هست دوست دارم، و واژهها اگر قرار باشد بهشتی شوند شاید دیگر برایم جذاب نباشند. نمی‌دانم در دنیای دیگر قرار است نویسندگان چگونه‌زندگی کنند اما مطمئن هستم بی واژه نخواهند ماند.
