ولی او انجامش داد.( دستخوش داری حاجی )
سریعتر و سریعتر. دارم میرسم، درختا صد متر جلوترن … پنجاه متر … بیست متر …
ایول به درختا رسید. درختان هم آغوش تاریکشونو به روی قاتل با غیرت قصه ما باز کردن. ولی اون دست از فرار کردن نکشید
( پشتکارو حاجی ایول، اگه همین پشتکارو برای اهدافتونم بزارین صد در صد موفق میشین? )

زیر درختا خیلی تاریک و ساکت بود و تقریبا فقط صدای تکان خوردن شاخ و برگ درختان شنیده میشد. قاتل چاقال اول به سمت چپ فرار کرد، بعدش فهمید که رسما ریده و به سمت راست رفت. او به تپه رسید، و برای یک یا دو ثانیه ایستاد و به صدای اطراف گوش کرد.
هیچی! بعدش دوباره صدای سگ های پاچه گیر رو شنید، ولی نمیتونست نور چراغ قوه ای ببینه.
الآن وقت ایستادن نیست، فقط باید ادامه داد، یه فکر به کلش رجوع کرد. سگ ها به قدری پاچه گیرن که چشمم لازم ندارن، اونا تو تاریکی هم میتونن پیدات کنن بدبخت.