ویرگول
ورودثبت نام
خیال نویس
خیال نویسخیال نویس... اینجا تراوش های ذهنم شکل واژه می گیرند.
خیال نویس
خیال نویس
خواندن ۲ دقیقه·۱ سال پیش

قوی آواز خوان

در حال مرتب کردن کتاب های کتابخانه ی اتاقش بود که چشمش به کتاب جین ایر افتاد. با دست های لرزان و پیرش کتاب را برداشت، نگاهی بهش انداخت، خواست کتاب را در زباله ها رها کند اما چیزی مانعش شد. کتاب را باز کرد و ورق زد تا به صفحه ای رسید، صفحه ای به خصوص. به نقاشی قو گوشه ی صفحه چشم دوخت، دستی روی نقاشی کشید و چشمانش پر از اشک شدند و خاطره ی اون روز را به یاد آورد.

"-یک لحظه کتاب رو بده.

+می خواهی چیکار؟

-کاری ندارم. می دانم روی کتاب هایت حساسی ولی بده کار دارم.

مرد کتاب رو بهش داد. زن مداد سیاهی از روی میز برداشت.

+وایسا ببینم، می خواهی چیکار کنی؟

-ساکت باش می فهمی.

کتاب را بالا گرفت و شروع کرد به کشیدن چیزی. مرد هر چند ثانیه یک بار سرک می کشید که ببینه چی می کشه اما هر بار زن کتاب را بیشتر به خودش نزدیک می کرد تا مانع دید مرد بشه.

کارش تمام شد و کتاب را رو به روی مرد گرفت. یک قوی سفید زیبا کشیده بود که در حال آواز خواندن بود.

+وای این چقدر قشنگه.

-آره هست اما می دانی چی قشنگترش می کنه؟

مرد سوالی بهش نگاه کرد.

-قو ها یکی از با وفا ترین پرنده ها هستن که فقط یک بار عاشق می شوند و تا آخر عمر با یک همسر زندگی می کنند.

+خب.

-در طول زندگیشون هیچ صدایی از خودشون در نمی آورند اما نزدیکی لحظات مرگشون می روند یه گوشه و به عنوان پایان زندگی عاشقانه ی خود یکی از زیباترین آواز هایی که شنیدی رو می خوانند و بعد از خواندن آواز می میرند.

+قشنگه و غمگین. حالا چیزی که گفتی افسانه بود دیگه؟

-افسانه یا واقعی بودنش فرقی نمی کند، مهم اینکه همیشه وفادار می مانند."

بالاخره قطرات درخشان چشمانش را آزاد کرد، اشک ها روی صورت خسته و پیرش لیز می خوردند و هر کدام به مسیری می رفتند و در نهایت روی زمین می ریختند. کتاب را بست و روی قلبش گذاشت. خوشحال بود که هنوز کتاب را داره و نگه داشته؛ کتابی که بیست سال خاطره درونش جای گرفته.

حالا او هم یک قو بود، قویی که تنها عاشق یک نفر شده بود حتی با اینکه او دیگر زنده نبود.

داستان کوتاهنویسندگیادبیاتکتاب
۱۰
۰
خیال نویس
خیال نویس
خیال نویس... اینجا تراوش های ذهنم شکل واژه می گیرند.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید