ویرگول
ورودثبت نام
خیال نویس
خیال نویسخیال نویس... اینجا تراوش های ذهنم شکل واژه می گیرند.
خیال نویس
خیال نویس
خواندن ۱ دقیقه·۴ ماه پیش

فروپاشی

دلم می خواهد موهایم را از ته بزنم،

لباس هایم را پاره کنم،

لبه ی پنجره بنشینم و پاهایم را از آن آویزان کنم،

شیشه های عطرم را یکی یکی روی سرامیک بکوبم و خرد شدنشان را تماشا کنم؛

گویی می خواهم همه چیز را مانند درونم درمانده و آشوب کنم...

می خواهم روی آسفالت وسط خیابان دراز بکشم و گریه کنم،

کنار قطار بایستم و همراه با آمدنش داد بزنم،

جیغ های کر کننده ام را به دستان باد برسانم؛

دیگر توان ایستادن ندارم...

شاید دود سیگار را به ریه هایم وارد کنم،

چشمانم را در حدقه بچرخانم،

ناخن هایم را در کف دستانم فرو ببرم؛

گویی طاقتم تمام شده...

هوا خالی از تنفس است،

زمین پوشالی از ریشه است،

قدم خالی از تعادل است؛

دنیا خاکستری است...

دستانم شکسته اند،

پاهایم بر زمین کشیده اند،

سینه ام می سوزد؛

درونم آتشی برپا است...

برگشتن فایده ندارد،

رفتن توان می خواهد و من ناتوانم،

ایستادن تکیه گاهی می خواهد؛

مرا رها کنید...

چشمانم را باز می کنم،

دنیا رنگ باخته است،

من رنگ باخته ام؛

رنگ ها اینجا را ترک کرده اند.

فروپاشیخستگی
۰
۰
خیال نویس
خیال نویس
خیال نویس... اینجا تراوش های ذهنم شکل واژه می گیرند.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید