
بوی کتاب، اگر بخوام از دید خوره کتاب ها توصیفش کنم سخت می شه چون کلمات هیچ وقت برای توصیف احساسات کامل نیستند اما...
وقتی ما خوره کتاب ها چشممون به کتابی می افته که نظرمون رو جلب می کنه یا کتابی رو که خیلی وقته دنبالشیم پیدا می کنیم یا وسط خواندن کتابی هستیم خیلی ناخودآگاه بدون اینکه کنترلی روی این کار داشته باشیم چشممون رو می چرخونیم اینور و اونور اتاق و بعد که مطمئن شدیم کسی نگاهمون نمی کنه ورقه های کتاب رو با تمام وجود بو می کشیم و بعد لبخند رضایت بخشی روی صورتمون نقش می بنده.
بعد از اینکه تمام داستان اون کتاب رو وارد مغز و ریه هامون کردیم برای چند ثانیه سر درد عجیبی برامون به وجود می آد. شاید بگید وای چه بد یا وای چه دردناک ولی اصلاً جای نگرانی نیست چون این سر درد نه تنها اذیت کننده نیست بلکه لذت بخش هم هست. این یه سر درد معمولی نیست، سر دردی با خاطرات و داستان اون کتابه که برای مدتی ما باهاش زندگی کردیم یا قراره باهاش زندگی کنیم.
به نظر خیلی از آدم ها بوی تمام کتاب ها یکیه و اصلاً متوجه نمی شن یعنی چی که کتاب رو بو می کنید؟ مگه کتاب بو داره؟ اصلاً مگه دیوونه اید؟ نه ما دیوونه نیستیم فقط خیلی کتاب دوست داریم درواقع باید بگم که زندگیمون با کتاب ها پیوند خورده.
بوی هر کتابی برای خوره کتاب ها فرق داره و هر کتابی برای ما بوی خاص خودش رو داره؛
یه کتاب بوی عشق می ده، یکی نفرت؛
یکی بوی شادی می ده، یکی بوی غم و اندوه؛
یکی بوی صلح می ده، یکی بوی جنگ؛
اما در آخر همه بوی زندگی می دن درست مثل کتاب زندگی ما.
اگه خواستین به یه خوره کتاب هدیه بدید ولی نمی دونستید چی، عطر ورقه های کتاب پیدا کنید و بهش بدید.