در این فصل بود که چنجه تبدیل به غذای خاص و استیک و ماهیچه از وعده ی روزانه حذف شد. برندها از کشور خارج شدند و برند معروف ایتالیایی در خیابان لوکس بالاشهر تبدیل به گوشت فروشی و سپس با گرانی گوشت تبدیل به لباس فروشی ایرانی شد آن هم گران.
در همین زمان بود که پوشاک بچه نه از نمایندگی های رسمی بلکه قاچاقی از مرز کردستان وارد شده و چه کسی داند شاید تاناکورا خریداری میشد.وعده هایی پر از غذاهای تکراری و خوشمزه هایی که فقط برای کوچک ترین و ضعیف ترین فرد خانه پخته میشد. در چنین شرایطی بود که ماشین آن هم دست دوم بی کیفیت به طرز احمقانه ای گران شد و تو از خرید شلوار بیست هزارتومانی برند، شعف بردن لاتاری پیدا می کردی.
واقعیت است که اگر چنین نبود انسان کمترین لذتی نمی برد. لذت خوردن یک وعده استیک پس از فقر.