چرا چنگ می زنی خانم؟ ناخن هات کج می شود و البته که این از آداب نقد نیست. نگفتم تو پسری را بزرگ کردی که شهید شد؟ شاید او خودش بزرگ شد خدا می داند.دست من نیست سوال پیش می آید چطور از تو پسری می آید که مین دوست می شود. و تو چون پسر شهیدت زن داشت و بچه نداشت صاحب همه ی اموالش می شوی جز یک هشتم که به عروس می رسد. کار من با عروس توست و نه تو قضاوتت باشد با اهل کرم.
همان که پس از پسرت فوت کرد و تو رغبت نکردی سر خاکش بروی. یک هشتم مال پسرت که مال اندوز خوبی هم نبود شد خرج مراسمی که گرفت و شامی که داد تو و اقوام خوردید. این زن همانی شد که سرش را پایین می انداخت و جعبه ی پر آشغال میوه فروشی ها را وارسی می کرد، همان که به تو سر می زد حتی وقتی پسرت شهید بود. پای دامنش بوسیدن نداشت؟ پسرت شهید خوبی بود اما حواسش بود ده سال نشستن روی چرخ با کمر این زن چه می کند؟ و دست هاش که برای درآوردن مدفوع پسرت وارد بدنش می شد.تو که دستت به جیب می شد برود، چرا دست در جیب نکردی برای پسرت پرستار بگیری؟ ورد زبان تو بنیاد جانباز کاری کند به تو مربوط نیست اما من که می دانم درد تو چشم و مو سیاه بودنش بود و بوری برتری بچه های دیگرت. زن پسرت دختر زنی عامی بود دختر زنی هوس باز و تو خوب می دانی هوس باز چه ها که نمی شود.دختری که شک کرده بودی به روابط جنسی اش با پسرت و فضولی ات گل کرده بود و سوال می پرسیدی قبل از جنگ. پسرت آب می شد از خجالت و لبخند قشنگی می زد انگار هست و بله بود نه آنطور که تو می خواستی. چشم هاش برق می زد. او عاشق زنش بود عاشق همه چیزش.