
یکی از پترن هایی که مورد قبول جامعه ری اکت واقع شده معروفه به function as child component یا FACC که به طور گسترده در کتابخونه هایی مثل react-motion مورد استفاده قرار گرفته.
در این الگوی معرفی شده شما میتوانید آنچه را که توسط تابع رندر میخواهید نشان دهید بوسیله children props ها از کامپوننت پدر به فرزند منتقل کنید.
در اصل به جای اینکه کامپونت ها رو به عنوان children پاس بدیم فانکشنی تعریف میکنیم که پارامتر های مورد نظر رو از کامپوننت پدر دریافت و در تابع خروجی یا همون render نشان می دهیم.
بیاید با زدن یک مثال این پترن رو بهتر درک کنیم...
const FunctionAsChild= ({ children }) => children();
همانطور که میبینید FunctionAsChild کامپوننتی هست که children props اون به صورت فانکشن فراخونی شده به جای اینکه از عبارات jsx استفاده کنه!
کامپوننت قبلی به صورت زیر استفاده میشه:
<FunctionAsChild> { ()=> <div> hello world... </div>} <FunctionAsChild>
بیاید یه مثال بهتر بزنیم...
import React from 'react' class PageWidth extends React.Component { state = { width: 0 } componentDidMount() { this.setState({ width: window.innerWidth }) window.addEventListener( 'resize', ({ target }) => { this.setState({ width: target.innerWidth }) } ) } render() { const { width } = this.state return this.props.children(width) } }
بعد میتونید ازین کامپوننت بالا به صورت زیر استفاده کنید:
<PageWidth> {width => <div>Page width is {width}</div>} </PageWidth>
اولین مزیت این است که میتوانیم کامپوننتها را wrap کنیم و متغیرها رو در زمان اجرا به جای ویژگیهای ثابت ارسال کنیم، همانطور که با HOC انجام میدهیم.ثانیاً، کدنویسی کامپوننت ها با این رویکرد،children رو مجبور به استفاده از برخی prop name های از پیش تعریفشده نمیکند.از آنجایی که تابع متغیرها را دریافت می کند، نام آن ها رو می توان توسط توسعه دهندگانی که از کامپوننت استفاده می کنند تعیین کرد. این باعث می شود راه حل FunctionAsChild انعطاف پذیرتر شود