مهر

خیلی چیزا هست که بشه آورد رو سپیدی کاغذ...

کلمه ها تاب ندارن بیشتر از این

چه کنم با این احوال!؟..

امان از غَلَیان حس های من و سوال هام..

میشه رد شد از این نامعلومی و تردید؟ یعنی خبری هست اون پشت؟ پشت همه ی این روزها و داستانها؟

من امیدم اینه رد شم.. برم و ببینم و تموم جونم پُر بشه و آروم بگیرم...

آروم بگیرم...

۱۷.مهر.۱۴۰۱