گاهی اسامی میتوانند مقدم بر اعداد و ترتیب آنها باشند.
۱۲ قدم، برنامه ایست که معمولا برای بهبود و رهایی از اعتیاد مورد استفاده قرار میگیرد.
۱۲ قدم، برنامه ایست که معمولا برای بهبود و رهایی از اعتیاد مورد استفاده قرار میگیرد.اما گام سیزدهم اقدامی است که به واسطه آن یک جامعه از این بیماری مسری، رهایی میابد تا علاوه بر جلوگیری از سرایت اعتیاد به دیگر افراد جامعه، شمار نجات یافتگان از بند این بیماری بیشتر شود.علاوه بر جلوگیری از سرایت اعتیاد به دیگر افراد جامعه، شمار نجات یافتگان از بند این بیماری بیشتر شود.
اصطلاح قدم سیزدهم را شارمین میمندی نژاد در شب قدر سال ۸۸ در یکی از کمپ های ترک اعتیاد عنوان کرد که من به واسطهی یکی از اعضای جمعیت امام علی با این عنوان آشنا شدم.
اگر در گام نخست،سوال هایی ازین دست ازخود بپرسیم که چرا انواع مواد مخدر در جامعه به وفور یافت میشود و حتی در دورافتاده ترین شهرها و روستا ها و مناطق حاشیه نشین به راحتی دردسترس همگان قرار میگیرد. و ذینفعان این سیستم چه کسانی هستند؟ و به دنبال جواب آن باشیم و از مسئولین و نهادهای ذیربط , پاسخ را مطالبه کنیم و آنان را وادار به اقدام در جهت حل این معضل کنیم و یا اگر آنها را مسببان اصلی این مشکل میدانیم، در مقابلشان سکوت نکنیم و تک تک افراد جامعه را نسبت به این اتفاق آگاه کنیم، و آن را به یک مطالبه جمعی تبدیل کنیم تا به واسطهی این مطالبهی عمومی، معضل اعتیاد و شمار معتادان تا حد زیادی در جامعه کاهش یابد، دیگر چه تعداد از افراد جامعه نیاز به گذراندن آن ۱۲ قدم میباشند؟
اینجاست که گام سیزدهم می تواند قدم آغازین باشد تا به جای رهایی هر فرد از اعتیاد، یک جامعه از این بیماری مسری مصون باشد.
اما بی تفاوت نبودن و سکوت نکردن در مقابل معضلات اجتماعی در هر جامعه و حکومتی با توجه به نوع آن (توتالیتر،دمکراسی و...)هزینه هایی نیز به همراه دارد.
به عنوان نمونه، این که امروز حکم انحلال موقت جمعیت امام علی صادر شده است و مؤسس و مدیرانش را به انواع جرم های بودن مستند متهم و بازداشت کردند، هزینه هاییست که این سازمان مردم نهاد و اعضایش در قبال ۲۰ سال فعالیت در مناطق حاشیه نشین کشور و مطالبهگری حقوق اقشار آسیب دیده جامعه میپردازد. و تا زمانی که همهی نهادهای مدنی و افراد جامعه به سمت مطالبه گری و عدالت خواهی حرکت نکنند واین تبدیل به خواست جمعی نشود، همچنان نهادها و فعالان مدنی حقیقی (که با توجه به شرایط حاکم بر جامعه تعدادشان نیز رو به کاهش است) باید بهای آن را به طرق مختلف بپردازند. و جامعه نیز روز به روز به سمت انحطاط اجتماعی و اخلاقی حرکت کند.
حال هرکدام از ما به عنوان عضوی از جامعه می بایست انتخاب کنیم که در کدام مسیر میخواهیم قدم بگذاریم تا بتوانیم با عمل به وظیفه انسانی و اجتماعی خود که همانا مطالبه گری و کنش اجتماعیست ، در راستای رسیدن به جامعهای عاری از معضلات اجتماعی حرکت کنیم و یا با بی تفاوتی و عدم مسئولیت پذیری، حرکت جامعه به سمت افزایش معضلات اجتماعی و فروپاشی نظام اخلاقی را تسریع بخشیم.