ویرگول
ورودثبت نام
عطا
عطا
عطا
عطا
خواندن ۴ دقیقه·۲ سال پیش

تیپیکال عصر جمعه

حالم خوب نیستم. اومدم بنویسم خودم و خالی کنم. ببینم باز این سری چمه.
یک هفته هست که برگشتم منزل پدری. برای یه استراحت کوتاه و انجام کارهای عقب مونده. از روزی که رسیدم برگشتم به روال قدیمی. صبح دیر بیدار میشم. مدام توی گوشی ام. هر روز مواد زدم. هر روز شب هم گفتم دیگه نمیزنم. درست مثل قبل. انگار نه انگار که من یه برنامه ای برای خودم دارم. صبح ها دیر بیدار میشم و کلافه. اصلا نمیدونم میخوام چیکار کنم. یه کار خیلی خوب بهم پیشنهاد شده توی تهران. فقط باید یه رزومه قوی براش بنویسم. ننوشتم. همون کاری که همیشه دنبالش بودم. درآمد خوب. احترام. ولی نمیدونم باید چیکار کنم. مدام توی هواس پرتی هستم. مدام به چیزهایی که نمیدونم چی هستن فکر میکنم. از حق نگذریم اتفاقی که روز اول رسیدن افتاد خیلی روم تاثیر داشت و هنوزم داره. شاید بیشترین چیزی که ذهنم رو به خودش درگیر کرده همین موضوع هست.شاید نه. همین موضوع هست. توی هرجمعی رفتم ناخودآگاه شروع به صحبت راجب همین مسئله کردم. مستقیم یا نامستقیم از دیگران کمک خواستم. مغزم داره سوت میکشه. حق میدم که توی این فشار همش برم سراق مواد. چون من بلدم با اون فقط این حجم از فکر و تشویشی که مثل بهمن سرازیر شده از کوه هر روز بهم حمله میکن رو فروکش کنم. ولی خوب فرداش با یه بهمن بزرگتر روبرو میشم.
خدا ازت نگذره دختر(الکی مثلا). من این مغز و لازم دارم .چرا با من اینجوری کردی. من دردم و به کی بگم خدا.

یکم پیش توی گوشی بودم. همینجوری الکی. یهو کاملا یهو گریه ام گرفت. ترکیدم. خیلی عصبی ام. کلید های کامپیوتر رو با یه جوری دارم فشار میدم انگار دارم داد میزنم. ولی صدایی در نمیاد جز تیک تیک صفحه کلید. توی اولین واگن از قطاری نشستم که با سرعت داره به سمت آخر دنیا میره. دارم زار میزنم. باد سر میخوره به چشم هام. دلم واسه بابام تنگه. گربه ام مریضه. خودم بین زمین و آسمونم. نمیدونم چیکار کنم. میدونم ولی باختم خودم رو. نباختم, ولی خسته ام. خسته ام نیستم ولی کلافه ام. کلافه ام از اینکه دنیا دو روز آروم نمیشینه تا بزاره من کارام و بکنم. میخوام برم یه پیاده روی طولانی کنم. میخوام زندگی کنم ولی بعضی وقت ها زندگی کردن هم ترسناک میشه.

خسته ام. خسته ام. میخوام تا میتونم گریه کنم شاید خالی شم. ولی بازم پر میشم. از من میخوان تصمیم های سخت و الان بگیرم. نمیتونم. من هنوز نتونستم به قول هایی که به خودم دادم کامل عمل کنم. از من نخواین مسئولیت دیگه ای رو قبول کنم. من باید اول به داد خودم برسم. تروخدا اینقدر من و تو منگنه نزارین. بخدا که منم دوست داشتم آدم قوی باشم. به خدا که هستم. ولی از من نخوا خودم بزارم کنار. بزار این بدبخت و به زندگی برگردونم.

هیچیزی و هیچکسی نمیتون بهم کمک کن. هیچ چیز. هیچ کس. جز خودم. بزارین خودم برا خودم بمونم. من بیشتر از هرکسی به خودم لگد زدم. بزارین دو روز با خودم مهربون باشم. با حرف هاتون با خواسته هاتون من و له نکنین. بزارین من بمونم برای خودم. من. فقط یدونه خودم بمونم برای خودم. به خدا که نمیتونم دوباره ناامید شم. نمیتونم دوباره برم تو لاک افسردگی. نمیتونم. برم دیگه برنمیگردم. باید خودم و دوست داشته باشم. نمیتونم تحمل کنم که بازم خودم و به عنوان یه مجرم به عنوان کسی که اشتباه کرده دوباره مئاخزه کنم.

کاش یه روز فقط برای خودم زندگی کنم. بدون اینکه نگران حرف های شما یا نگاه هاتون باشم. یه جوری زندگی کنم انگار فقط من توی این دنیام.
چقدر از آدم های ضعیف بدم میاد. چقدر این باعث میشه از خودم بدم بیاد. از اینکه میدونم کار درست چیه ولی انجامش نمیدم. همش دنبال اینم که از اینم راحت ترش کنم. در حالی که لحظه به لحظه دارم سخت ترش میکنم.

عصر جمعه ست. ساعت ۴. به سبک و سیاق تمام جمعه ها گریه میکنم. روزم رو از ساعت ۴ شروع میکنم. بدون اینکه بدونم کارهایی که امروز میخوام بکنم آیا نقشی در تغیر فردای من خواهد داشت؟
داشت.

این زمستان سرد هم تموم میشه. سال جدید میشه. گل ها و درخت ها دوباره سبز میشن. آفتاب بازم گرم هاش و میاره. امیدوارم اون روز دیگه توی این حال و احوال نباشم. امیدوارم اون روز چیزی داشته باشم که بتونم بهش افتخار کنم. بتونم به عنوان یه دستآورد بهش نگاه کنم. میدونم که الانم همچین چیزهایی توی زندگیم دارم. ولی یاد نگرفتم به اونا به چشم دست آورد نگاه کنم. حالا فکر میکنم حتما باید شاخ غول رو بشکنم که بتونم حس خوبی نسبت به خودم داشته باشم.

انجامش میدم. برمیگردم به زندگی. وقت و زمانم رو طلف نخواهم کرد. این تنها چیزی هست که من دارم. تمام سعی ام رو میکنم که بتونم جایی که هستم رو عوض کنم. مثل ماشین کار میکنم و انجام میدم. بدون اینکه صبر کنم. نمیدونم چیکار میکنم ولی از یه جایی شروع میکنم. میرم دنبال کارهای سخت. خودم رو ارزشمند میبینم. خودم رو از نقش بازنده میکشم بیرون. میخوام توی چشم هام برنده بودن دیده شه. میخوام برنده ببینم توی آینه. حتی اگر هیچ چیزی نداشته باشم. میخوام قبل از برنده شدن برنه رو ببینم تو چشام.

ادامه بده برادر. با حال بد ادامه بده تا بهت ثابت شه تو میتونی.

زندگیبازگشتدلتنگی
۳
۰
عطا
عطا
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید