علل متفاوتی برای بروز گونههای مختلف اختلالهای گفتاری وجود دارد که بعضی از آنها به شرح زیر است:
اختلال گفتاری با توجه به علت بروز و نوع آن به طور ناگهانی یا به تدریج بروز مییابد.
افراد دچار مشکل در به یاد آوردن کلمات یا تلفظ صحیح آنها از مشکل زبان پریشی رنج میبرند که یکی از علائم آسیب مغزی ناشی از عارضههایی مانند سکته مغزی است. دیگر علل احتمالی زبان پریشی به شرح زیر است:
نارساگویی عضوی یا دیزارتری زمانی بروز مییابد که بیمار نتواند ماهیچههای لبها، زبان، تارهای صوتی یا دیافراگم را به راحتی حرکت دهد. این مشکل ممکن است نتیجه عارضههای دژنراتیو حرکتی و عضلانی مانند ام اس، دیستروفی عضلانی، فلج مغزی یا پارکینسون باشد.
از دیگر علل احتمالی این اختلال میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
آواپریشی یا دیسفونی اسپاسم گونه به حرکتهای غیرارادی تارهای صوتی در زمان تکلم گفته میشود. این عارضه از عملکرد غیرطبیعی مغز نشأت میگیرد، هر چند علت دقیق آن مشخص نیست.مشکل در صحبت کردن و حرف زدن
تارهای صوتی و توانایی در صحبت کردن در اثر فعالیتهای مختلف، آسیبدیدگیها و عارضههایی از قبیل موارد زیر آسیب میبیند و مختل میشود:
استفاده نادرست یا طولانیمدت باعث خشن شدن و گرفتگی صدا میشود.