مادر

|•?•|*

وارد خانه شد. مادرش جلوی پنجره روی ویلچر نشسته بود و بیرون را تماشا میکرد ، گرمای خورشید از پنجره وارد اتاق شده بود و صحنه زیبایی را تداعی میکرد.

با لبخند مادرش را نگاه کرد ، کیفش را زمین گذاشت و جلوی پای مادرش نشست.

-سلام مامان جون

مادرش نگاهی کرد شادی در چشمانش درخشید و لبخندی بر لبانش نشست.

+سلام دختر قشنگم ، چقدر دیر اومدی خیلی تنها بودم

_ببخشید ، مگه داداش و آبجی نیومدن؟؟

لبخند در لبانش محو شد:+نه مادر اونا که حتی زنگم نمیزنن.

کمی مکث کرد و ادامه داد:حتما کار دارن وگرنه حتما می اومدن.

دختر ناراحت شد اما نمیخواست شاهد ناراحتی مادرش باشد:_ آره حتما کار دارن ، تو ناراحت نباشی ها من که اینجام.

به صورت مادرش نگاهی کرد،صورتش پر از چروک های ریز و درشت بود و موهایش به سفیدی برف های زمستان ، اشک در چشمانش جمع شد دستان پیر و چروکیده مادرش را در دستانش فشرد و سرش را روی پای مادر گزاشت. مادر با لبخندی دخترکش را نوازش میکرد زیر لب چیزی زمزمه میکرد. چه لحظه زیبایی!!

دقایقی بعد نوازش قطع شد و اتاق در سکوت فرو رفت ، دختر سرش را بلند و مادرش را نگاه کرد ، چشمانش بسته بود؛ او را صدا زد اما جوابی نگرفت چند بار صدایش زد اما باز هم جوابی نگرفت

دستان سرد مادرش را گرفت ؛ سرش را به قلب مادرش نزدیک کرد...

خشکش زد ، باورش‌نمیشد؛ بی اختیار اشک هایش سرایز شدند و بر روی دست بی جان مادرش چکیدند . گریه اش شدت گرفت با لحنی که در آن غم و حسرت دیده میشد مادرش را صدا زد و او را در آغوش کشید..

. مراقب اطرافیانمون مخصوصا مادرامون باشیم شاید خیلی زود دیر شه??

❌کپی بدون ذکر نام نویسنده ممنوع❌

#آسمان.آبی?✉️*