
«روانشناسی» برای بسیاری از نویسندگان، موهبتی بزرگ است و بینشی ارزشمند را درباره ی چگونگی کارکرد ذهن انسان به آن ها می بخشد. علاوه بر این، بسیاری از تئوری ها و آزمایش های روانشناختی، راه خود را به چشم انداز فرهنگی جوامع باز می کنند و به انتظارات مخاطبین از داستان ها و معنای واقع گرایی در آثار داستانی شکل می دهند.به همین خاطر، داشتن دانش و درکی کلی درباره ی شناخته شده ترین موارد تحقیقی و تئوری های روانشناختی برای نویسندگان ضروری به نظر می رسد: تئوری هایی که اغلب مخاطبین به گونه ای با آن ها آشنا هستند، و به خلق فضاهای هنری برای به وجود آمدن آثار و داستان های جدید کمک می کنند.
- زیگموند فروید: اید، ایگو و سوپر ایگو
- پاولوف و اسکینر: شرطی شدن کلاسیک و فعال
- سالومون اَش: آزمایش همنوایی
- دیوید روزنهان: عاقل بودن در محیط دیوانگی
در واقع می توان با اضافه کردن نقص هایی مشخص به هر یک از شخصیت ها، آن ها را به کاراکترهایی واقعی تر و باورپذیرتر تبدیل کرد.هنگام خلق شخصیت های داستان، همیشه از خود بپرسید: چه حقایق ذاتی و درونیای در ذهن کاراکترتان شکل گرفته است و این حقایق چگونه می توانند در روند پیشروی داستان نقش ایفا کنند؟
گردآورنده : فرشته اشتری