ویرگول
ورودثبت نام
فرشته اشتری
فرشته اشتریکنشگر ادبیات داستانی
فرشته اشتری
فرشته اشتری
خواندن ۲ دقیقه·۴ سال پیش

"پانزده شروع "



۱ - همه چیز از آن عصر و گیلاس شراب شروع شد.

۲-مرد پیر توی خانه ی تجریشش از نقل مکرر دوست شاعرش در واپسین ماه های عمر یادکرد و با زمزمه گفت: "روی دست خودم مانده ام."


۳-بین جریان سیال ذهن و رئالیسم آشپزخانه و جارو برقی گیر کرده بودم که مهلت بیست و یک روزه ام تمام شد!


۴- کسی که سالها بامن بود برایم نوشت که می خواهد ازدواج کند .

۵- شوهرم رامدیر یک کارخانه ی ور شکسته از من گرفت.

۶- خانم زبان پریش خانه، شبیه پروفسوری پیر کنار کتابهایش مرده بود.

۷- لندن آسانترین جا برای ازدواج آن دو بود.یکی کاتولیک جهود و دیگری ارتدوکس یونانی!

۸- بیشتراز یک دلیل وجود داشت که زن زیر اشارپش چیزی نپوشیده بود.

۹- قرض تا خرخره دارد بالا می آید

۱۰- من فقط چند ولگرد و مجهول الهویه را کشتم و شما بخاطر این کار من را بالا می کشید؟

۱۱- از گرسنگی چشمهایم نمی دید.مثل یک کشتی متلاطم، و شبیه یک تابوت متراکم شده بودم. توانایی محاسبه ی پیچیده ی ذهنی این حجم غریب ناتوانی و رسم جامعه را نداشتم تا اینکه روزی مردی که خط شلوارش خربزه را قاچ می کرد و می شد با عینک ته استکانیش تاته چشمهایش رفت و برگشت، از پشت میز کهنه ی رنگ و رو رفته ایی زندگیم را عوض کرد.

۱۲- به ده نرسیده تمام کرده بود. من و جنازه تنها بودیم که آمبولانس با ضربه ی من به شیشه ی ماشین ایستاد.

۱۳-سکوت خانه با صدای فحش های مرد همسایه شکست! موهای زن توی دست های مرد پیچ می خورد وزن با چشم ازدختر و پسرش کمک می خواست. مرد ورودی خانه را قفل کرده بود و زن زیر دست های زمخت خدای معاش، خدای انتزاعی را صدا میزد. روی زمین پاسیو مثل میخ روی دیوار خشک ایستاده بودم. گوش می کردم.

۱۴- یکی از صبح های پاییز شانزده سال پیش، بعد از سر زدن به کفترهای پشت بام، با یک لقمه نان و پنیر پریدم توی کوچه و به سرعت خودم را پای بید قدیمی محله که زنان و دختران شاخه هایش را پر از لته های نیاز کرده بودند ، کنار پنجره ی خانه شان ایستادم تا موقع خارج شدن از خانه دختر راکه به نظرم یکی دوسال از من کوچکتر بود ببینم و دنبالش بیفتم.به فکرم رسیده بود برایش نامه ای عاشقانه بنویسم.

۱۵-جسدِ زن، چند ساعت بعد از تماس تلفنی اش با پلیس پیدا شد!

زنِ سی و پنج ساله با موهای مشکی و جمجمه ای که به اندازه ی سی ضربه ی سنگین، گود شده بود. لای تک چشم خمارش باز مانده بود و از سرپوش استخوانی خود خیره به مانگاه می کرد. تمام خون بدنش از منافذ باز تن، شتک زده و تا رسیدن پلیس، مدتها از لخته شدنش گذشته بود. زن میان استخوان های سفید تنش،در کوچه ای تنگ،تاریک، خلوت و بی صدا در حاشیه ی شهر، وسط یک کانون قساوت، خاموش خوابیده بود.ساعت تقریبی مرگ ،بیست و دو و سی دقیقه ی شب اعلام شد.


فرشته اشتری

شروعمردازدواج
۳
۰
فرشته اشتری
فرشته اشتری
کنشگر ادبیات داستانی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید