
۱ - همه چیز از آن عصر و گیلاس شراب شروع شد.
۲-مرد پیر توی خانه ی تجریشش از نقل مکرر دوست شاعرش در واپسین ماه های عمر یادکرد و با زمزمه گفت: "روی دست خودم مانده ام."
۳-بین جریان سیال ذهن و رئالیسم آشپزخانه و جارو برقی گیر کرده بودم که مهلت بیست و یک روزه ام تمام شد!
۴- کسی که سالها بامن بود برایم نوشت که می خواهد ازدواج کند .
۵- شوهرم رامدیر یک کارخانه ی ور شکسته از من گرفت.
۶- خانم زبان پریش خانه، شبیه پروفسوری پیر کنار کتابهایش مرده بود.
۷- لندن آسانترین جا برای ازدواج آن دو بود.یکی کاتولیک جهود و دیگری ارتدوکس یونانی!
۸- بیشتراز یک دلیل وجود داشت که زن زیر اشارپش چیزی نپوشیده بود.
۹- قرض تا خرخره دارد بالا می آید
۱۰- من فقط چند ولگرد و مجهول الهویه را کشتم و شما بخاطر این کار من را بالا می کشید؟
۱۱- از گرسنگی چشمهایم نمی دید.مثل یک کشتی متلاطم، و شبیه یک تابوت متراکم شده بودم. توانایی محاسبه ی پیچیده ی ذهنی این حجم غریب ناتوانی و رسم جامعه را نداشتم تا اینکه روزی مردی که خط شلوارش خربزه را قاچ می کرد و می شد با عینک ته استکانیش تاته چشمهایش رفت و برگشت، از پشت میز کهنه ی رنگ و رو رفته ایی زندگیم را عوض کرد.
۱۲- به ده نرسیده تمام کرده بود. من و جنازه تنها بودیم که آمبولانس با ضربه ی من به شیشه ی ماشین ایستاد.
۱۳-سکوت خانه با صدای فحش های مرد همسایه شکست! موهای زن توی دست های مرد پیچ می خورد وزن با چشم ازدختر و پسرش کمک می خواست. مرد ورودی خانه را قفل کرده بود و زن زیر دست های زمخت خدای معاش، خدای انتزاعی را صدا میزد. روی زمین پاسیو مثل میخ روی دیوار خشک ایستاده بودم. گوش می کردم.
۱۴- یکی از صبح های پاییز شانزده سال پیش، بعد از سر زدن به کفترهای پشت بام، با یک لقمه نان و پنیر پریدم توی کوچه و به سرعت خودم را پای بید قدیمی محله که زنان و دختران شاخه هایش را پر از لته های نیاز کرده بودند ، کنار پنجره ی خانه شان ایستادم تا موقع خارج شدن از خانه دختر راکه به نظرم یکی دوسال از من کوچکتر بود ببینم و دنبالش بیفتم.به فکرم رسیده بود برایش نامه ای عاشقانه بنویسم.
۱۵-جسدِ زن، چند ساعت بعد از تماس تلفنی اش با پلیس پیدا شد!
زنِ سی و پنج ساله با موهای مشکی و جمجمه ای که به اندازه ی سی ضربه ی سنگین، گود شده بود. لای تک چشم خمارش باز مانده بود و از سرپوش استخوانی خود خیره به مانگاه می کرد. تمام خون بدنش از منافذ باز تن، شتک زده و تا رسیدن پلیس، مدتها از لخته شدنش گذشته بود. زن میان استخوان های سفید تنش،در کوچه ای تنگ،تاریک، خلوت و بی صدا در حاشیه ی شهر، وسط یک کانون قساوت، خاموش خوابیده بود.ساعت تقریبی مرگ ،بیست و دو و سی دقیقه ی شب اعلام شد.
فرشته اشتری