ویرگول
ورودثبت نام
فرشته اشتری
فرشته اشتریکنشگر ادبیات داستانی
فرشته اشتری
فرشته اشتری
خواندن ۲ دقیقه·۴ سال پیش

"رمان می میرد اگر تغییر نکند...."




ظاهرا” معقول به نظر نمی رسد که تصور کنیم روزی مثلا” همین امروز خلق ادبیاتی کاملا” نو ممکن باشد. در سی سال گذشته تلاش های بسیاری در جهت خارج کردن رمان از مسیر خود صورت گرفت که در بهترین حالت به چیزی جز خلق آثار منفک منجر نگردید. اغلب به ما گفته می شود که این آثار در هر رابطه ای که باشند در مقایسه با رمان بورژوازی کمتر از حمایت مردم برخوردار شده اند. امروزه تنها تصور متداول از رمان، آثار «بالزاک» یا «مادام دولافایت» می باشد، که در زمان خود بسیار محترم بوده است. این در زمانی است که تجزیه و تحلیل روان شناسانه پایه و اساس تمامی نثرها را بنا و همچنین ادراک ما از کتاب، توصیف شخصیت ها و توسعه ی طرح آن را اداره می کند. در یک محیط خاص، همیشه یک رمان خوب بررسی انگیزه ی نفسانی یا تضاد نفسانیات یا عدم حضور آن بوده است. بیشتر رمان نویسان معاصر ما که از سبک سنتی پیروی می کنند و مایل به دریافت تایید خوانندگان آثارشان هستند، بخش های بلندی از «پرنسس کلو» یا «باباگوریو» را در کتاب های خود می گنجانند. بدون این که تردید مخا طبان شان را برانگیزانند، مخاطبانی که این گونه آثار را با اشتیاق می بلعند. آن ها تنها نیاز به تغییر دادن یک عبارت در برخی از قسمت ها، ساده کردن ساختارهای خاص و دادن یک دید فرعی از خلق و خوی خود به وسیله ی یک کلمه، یک تصویر جسورانه یا وزن یک جمله دارند. اما هرکسی، بدون مشاهده ی هیچ چیز خاصی در مورد آن تایید می کند که تمایلات آن ها به عنوان نویسنده به قرن ها پیش بر می گردد.

کلمه» به عنوان دامی که در آن نویسنده جهان را جهت تسلیم به جامعه دستگیر کرده به کار گرفته شده است. نویسنده نه تنها دیگر جهان را به عنوان دارایی خود، دارایی شخصی اش و طراحی شده براساس نیازهایش و حاضر و آماده و رام شده برای خود بررسی نمی کند، بلکه دیگر به عمق آن نیز اعتقادی ندارد. در حالی که مفاهیم ضرورت گرای انسان با تباهی روبرو شده، اندیشه ی «وضعیت» جای خود را به «طبیعت» داده. دیگر سطح چیزها از پوشیده بودن در مقابل جوهر آن ها باز ایستاده؛ نظریه ای که به برتری تمام انواع علوم ماوراءاطبیعه منجر گردیده. این تمامیت زبان ادبی است که باید عوض شود. پس این تمامیت زبان ادبی است که درحال عوض شدن است. روز به روز شاهد رشد ناسازگاری به وسیله ی مردمی هستیم که آگاهی بیشتری از کلمات اندرونی، قیاسی یا شخصیت سحر کننده دارند. به عبارت دیگر، صفت توصیفی یا بصری، کلامی که خود را حاوی سنجیدن، قرار دادن، محدود ساختن و تعریف کردن می کند، جهتی دشوار، اما محتمل را برای نوع نوینی از رمان مشخص می کند.

رمان باید تغییر کند.

۳
۰
فرشته اشتری
فرشته اشتری
کنشگر ادبیات داستانی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید