لحظههای «سنت»؛ دقیقههای «مدرن"

فاجعه ای به نام گذار اندیشی
«زمان»ها فینفسه تفاوت چندانی با هم ندارند. همهچیز بستگی به موقعیت افراد و درک متفاوت آنان از لحظهها و دقیقهها دارد. موقعیتهای مختلف بر نحوه استفاده از زمان تأثیر میگذارد. آنچه به زمانهای مختلف کیفیت جداگانه و متمایز میدهد نوعِ رابطه و نسبتی است که افراد با آن برقرار میکنند. البته این مسأله به هیچوجه محدود به سطوح فردی نیست و ممکن است کل ساختار جامعه را دربرگیرد. از قضا موضوع وقتی جدیتر و خطرناکتر میشود که ساختارهای اجتماعی فهم معرفتشناسانه از «زمان» را جذب و بازتولید کنند. چون اثرات آن حساس، پایدار و تعیینکنندهتر است. درک معرفتشناسانه از زمان، یعنی جستوجوی لحظه اصیل (لحظهای که «هنوز» منکشف نشده است)، یعنی تلاش برای صلح و آشتی دادن زمانمندیهای مختلف تاریخی به منظور بهنجارکردن امور و عادیسازی شرایط، یعنی فراهم کردن بسترها برای همزیستی صلحآمیز لحظههای «سنت» و دقیقههای «مدرن».
نظام معرفتشناختی ما دقیقاً تحت سیطره درک شلخته و بیاعتباری از زمان است. در این فضای عمیقاً معرفت شناختی، «زمان حال» و «اکنونیت تاریخی» واجد هیچ تشخصی نیست. «اکنون» دقیقهای است که باید از آن درگُذشت، باید از آن عبور کرد و چندان جدی نگرفتَش، چون هیچ مابه ازای تاریخی در گذشته (سنت) و آینده فرضی و محتمل(مدرنیته) ندارد. گویی ما در متن یک آشوب قرار داریم، در مرز بین این و آن، جایی میان نه آن و نه این!
#سنت
#مدرنیته
#معرفت_شناختی
#فلسفه
#ادبیات
#نیچه
#فرشته_اشتری