
هم خانه ای من شاعر لست، به من می گوید : 《از تشبیهات متنفرم؛ استعاره را بیشتر دوست دارم.》موافقم که استعاره قدرتمندتر عمل می کند، اما فکر می کنم تشبیهات ابزاری انعطاف پذیرتر هستند. می توانید هرکاری با آنها بکنید- آنها را در دیالوگ بیاورید، به راوی اول شخص متصل سازید، یا درشایعات و اخبار داغ بگنجانید.استعاره ها، خود را با نوع سنگین تری از روایت وفق می دهند، که بنابر لحن آن ممکن است برای داستان شما مفید باشد یا نباشد، یک استعاره ی توسعه نیافته، می تواند برتمام داستان سایه بیفکند، مثل شخصیت اصلی داستان فرانتس کافکا در مسخ، که خود را به گونه ی دگردیس یافته ی یک حشره ی بزرگ در رختخواب می بیند. در اینجا به درجه ای از استعاره می رسید که درآن تمام داستان کنایه از چیز دیگراست.
از کتاب کارگاه نویسندگی گاتهام
گردآورنده: فرشته اشتری