
تو تمام منی
تمام پیدا و پنهانم
تمام داشته و نداشته ام
تنهایت نخواهم گذاشت
تا آن سوی ابدیت
دوست داشتنت عادتم شده
ترکش کنم
مریض می شوم
دلتنگی بوی موهات
با همه دلتنگی ها فرق داره!
هنوز هم در این عصر بی معجزه
آغوشت مرا دوباره به زندگی
برمی گرداند
دست هایت را به گردن من حلقه کن
من این اسارت شیرین را دوست دارم
اشتباه نکن
نه زیبایی تو
نه محبوبیت تو
مرا مجذوب خود نکرد
تنها آن هنگام که روح زخمی مرا بوسیدی
من عاشقت شدم
اصلا چه معنی دارد که ما قهر نکنیم؟!
بوسه های آشتی را
دیوانه وار دوست دارم
انسان دلش می خواهد
که درکش کنند
بیشتر از آن که دوستش داشته باشند
هیچ گاه از خدا نخواه که …
تمام دنیا رو بهت بده
ازش بخواه کسی رو بهت بده
که تو رو به همه دنیا نده
آرام جانم!
امروز که کنارت بودم فهمیدم
با چشمان باز هم می توان خواب دید!
از بیکران عشق
همان بوسه آخر تو
ما را بس!