یه کلیپ از عبدالجبار کاکائی دیدم و خوشم اومد. رفتم چندتا شعر ازش خوندم و یکیش که خیلی قشنگ بود و چندتا از ابیاتش رو خیلی دوس داشتم اینجا مینویسم.
«حاجت به اشارات و زبان نیست، مترسک
پیداست که در جسم تو جان نیست، مترسک
با باد به رقص آمده پیراهنت اما
در عمق وجودت هیجان نیست، مترسک
شب پای زمینی و زمین، سفرهٔ خالی ست
این بی هنری، نام و نشان نیست، مترسک
تا صبح در این مزرعه تاراج ملخ بود
چشمان تو حتی نگران نیست، مترسک
پیش از تو و بعد از تو زمان، سطر بلندی ست
پایان تو پایان جهان نیست، مترسک
این مزرعه آلودهٔ کفتار و کلاغ است
بیدار شو از خواب، زمان نیست مترسک»