مدتی هست که بنا به توصیه یکی از دوستان ،که در خوابگاه یک سالی رو در کنار هم زندگی کردیم، در تلگرام چیزایی که به سرم میرسند رو مینویسم. اما تلگرام نظمی که مدنظرم هست رو نداره. تا به حال چندین متن رو در ویرگول مطالعه کردم و به نظرم ویرگول بستر جذابی برای نگارش متنه.
خودم رو کمی معرفی میکنم : اسم من محمد هست، در حال گذر از دوره جوانی به میان سالی هستم و ساکن ایران نیستم. به تشویق پدر ،عمری رو صرف تحصیل کردم و در این زمان که این متن رو مینویسم مشغول تمام کردن دوره تحصیلات تکمیلی هستم.
مستقل زندگی میکنم و مستقلانه تصمیم میگیرم. بر خلاف دورههای کودکی ،نوجوانی و جوانی که در صورت گرفتن تصمیمات اشتباه دست به دامن پدر و مادر میشدم، توی این سن این گزینه رو دیگه ندارم. از زمانی هم که مستقل شدم هیچ تصمیم اشتباهی نگرفتم که باعث پشیمونیم بشه.
تصمیم اشتباه کم نداشتم اما همیشه سعی کردم ازش درس بگیرم و اشتباهم رو تکرار نکنم (به قول معروف از یه سوراخ دو بار گزیده نشم). پذیرش اشتباه اولین قدم هست که خب کار راحتی هم نیست. نکته دیگه اینکه گاهی اوقات مرز بین درست و غلط هم خیلی واضح نیست. این موضوع برای آدمی که اصطلاحا «overthink» میکنه مثل یه جهنم میمونه!
دیر وقته و من اولین متنم رو همینجا تموم میکنم!