ویرگول
ورودثبت نام
علی اصغر صدیقی
علی اصغر صدیقی
علی اصغر صدیقی
علی اصغر صدیقی
خواندن ۱ دقیقه·۷ سال پیش

چرا اینقدر حس مالک بودن دارم؟

یه چیزی رو به تازگی متوجه شدم و اونم اینه که تمایل دارم بیشتر بدست بیارم ،بیشتر مالک باشم ،بیشتر صاحب چیزی باشم، تا اینکه بخوام استفاده کنم.نمی دونم چه عطشی هست که بیشتر داره سوق میده به جمع کردن بیشتر.انگار اگه یه روز کمتر جمع کنی، کمتر پس انداز کنی و کمتر رو هم بزاری باختی.

نمی دونم چه بازی هست که همیشه نگرانی از روزهای مبادا هست.هر روز و هر دقیقه رو که الان نقد هست می بازم ،برای روزی که نمیدانم آن روز کی هست.انگار اون روزهای نیامده ارزش بیشتری از روزهای نقد فعلی دارند.انگار صاحب چیزی بودن، صاحب کسی یا جایی بودن، بیشتر لذت داره.خود لذت اتفاق نمی افته، توهم لذت هست.

من که ساعتهای متمادی و طولانی عمرم رو صرف میکنم تا کار کنم و بعد پولی که از کار بدست اومد رو میرم و صرف چیزی میکنم که بهش علاقه دارم و فکر میکنم با داشتن اون من بیشتر آرام میشم و خوشبخت ترم.غافل از اینکه بعد از رسیدن به آن شیٔ همه چی ظرف مدت کوتاهی به حالت اول و عادی برمیگرده.

سوال اینجاست این درد مدام در پی چیزی گشتن، این درد در حال تملک بودن، این درد کافی نبودن ،این درد جبران کمبودها با اشیا، از کجا اومده؟

چرا حاضرم این توهم رو بپذیرم و ساعتها برای پولی بردگی کنم و عمرم رو بزارم و بعد اون پول رو بدم به وسیله ای که هیچ وقت قرار نیست ارزش اون شیٔ با هزینه ی معنوی عمرم برابری کنه؟

انگار اشیا هم برای مالکیت کم هستند دلمون میخواد مالک آدمها هم باشیم.

۹
۰
علی اصغر صدیقی
علی اصغر صدیقی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید