تو ویرگول مث آدم مینوشتم.مث بقیه عکسم بود و اسمم.یه روز متنی نوشتم و یه شعبان جعفری بی مخ مجازی شروع کرد به عربده کشی برام پست زد و خودش رو مث قهرمانها جا زد.سه چهار نفر از هم مسلکانش هم پستش رو لایک زدند.دو سه نفر هم که همیشه پای هر علمی سینه میزنن هم لایک زدند.من همه شون رو بلاک کردم.وقتی میبینم خفقان و فشار تا حدی هست که من حتی عاجزم از نوشتن بدیهی ترین افکارم،وقتی نمیتونم مث یه آدم فکر کنم،وقتی افکارم مث یه کودک متولد نشده سقط میشن ،از بس استرس و فشار و تو گونی شدن ممکنه اتفاق بیفته ،ترجیح میدم ننویسم.بارها شده کتابی خوندم با نکته ای از کتاب روحم به پرواز دراومده ،ولی تا خواستم بنویسم دیدم ، شعبان جعفری های بی مخ نمیزارن.برات هزینه سازی میکنن.ولی یه چیز رو خوب میدونم این خفه خون گرفتن ها ،این سکوت ها،این بستن دهن ها ،این جوری بنویس که به کسی برنخوره ،همش یه روز زخم میشه همش میشه عقده ،عقده هم کارش اینه یه جایی سرباز کنه..من یه ایرانی ام کشورم و پرچمم رو دوست دارم دینم رو هم دوست دارم.منتها بعضی افکار من مث افکار شما نیست.جور دیگه ای فکر می کنم.من معتقدم حقوق انسان و حق الناس از همه چی تو عالم بالاتره.من فکر میکنم هر کاری که خواستی انجام بدی اگه دیدی حق انسانی ضایع میشه اون کار رو نکن.انسان ساخته ی دست خدای احسن الخالقین هست حرمتی که داره از کعبه هم بالاتره.کاغذ تورنسل هم که نداری ببینی کی باتقواتر هست به ظواهر آدمها هم نگاه نکن.بنظر من خدا وکیل مدافع نمیخواد.به جای وکیل مدافع بودن برای خدا وکیل مدافع آدمها باشیم.اینها نظرات منه ممکنه با نظرات شما هم تناقض داشته باشه ممکنه غلط هم باشه ولی به عنوان یه نظر مخالف باید پذیرفته بشه.