از دیده شدن به سمت تاثیر واقعی

این هفته، اگر بخواهیم چند خبر پراکنده را کنار هم بگذاریم، یک تغییر مهم دیده میشود:
بازاریابی دارد از «کلیک و تبدیل» به سمت «تأثیر واقعی، رابطه و نقش برند در تصمیمگیری» حرکت میکند.
از ورود جدیتر هوش مصنوعی به خودِ تبلیغات گرفته تا رشد اقتصاد سازندگان محتوا و زیر سؤال رفتن سنجشهای سنتی؛ حتی در خلاقیت تبلیغاتی هم یک نکته پررنگ بود: مخاطب فقط مصرفکننده تبلیغ نیست؛ خودش بخشی از فرآیند معنا دادن به آن است.
منبع: Marketing Week
در بریتانیا درآمد بازار همکاری برندها با سازندگان محتوا در سال ۲۰۲۶ برای نخستین بار از ۱ میلیارد پوند عبور میکند و به حدود ۱.۲۱۷ میلیارد پوند میرسد؛ رشدی ۲۶ درصدی نسبت به سال قبل.
از طرف دیگر، ۹۳٪ برندها و آژانسهای بریتانیایی گفتهاند قصد دارند در ۱۲ ماه آینده هزینه همکاری با اینفلوئنسرها را افزایش دهند.
سازندگان محتوا دیگر صرفاً یک کانال تبلیغاتی جانبی نیستند؛ دارند به بخشی از معماری برند تبدیل میشوند.
تغییر مهم، فقط افزایش بودجه نیست. برندها به سمت همکاریهای بلندمدتتر میروند و سازنده محتوا را بیشتر به فرایند ساخت برند وارد میکنند.
این یعنی مدل قدیمیِ «یک محصول + یک اینفلوئنسر + یک پست» بهتدریج جای خود را به رابطه بلندمدت و همافزایی برند و سازنده میدهد.
اگر قرار است با سازندگان محتوا کار کنیم، سؤال اصلی دیگر این نیست:
«این پیج چند فالوئر دارد؟»
بلکه باید بپرسیم:
«این فرد چه جایگاهی در ذهن مخاطب دارد و آیا این جایگاه با برند ما همراستاست؟»
منبع: OpenAI + Reuters
OpenAI در ۱۶ سپتامبر از چند قابلیت جدید برای تبلیغات ChatGPT رونمایی کرد؛ از جمله Sponsored Agents که به کاربر اجازه میدهد بعد از کلیک روی تبلیغ، مستقیماً با یک عامل هوش مصنوعیِ متعلق به کسبوکار گفتوگو کند.
همچنین ابزارهای هوش مصنوعی جدیدی برای ساخت تبلیغ و امکانات جدید Ads Manager معرفی شده و اتصال به HubSpot و Shopify نیز اضافه شده است. Sponsored Agents فعلاً در یک آزمایش محدود در دسترس برخی تبلیغدهندگان است.
تبلیغ دیگر الزاماً پایانش «کلیک» نیست؛ میتواند شروع یک گفتوگو باشد.
در مدل سنتی:
تبلیغ ← کلیک ← سایت ← جستوجو ← مقایسه ← خرید
اما اینجا بخشی از این مسیر میتواند داخل همان محیط گفتوگو اتفاق بیفتد.
برای برندها، این تغییر مهم است چون کیفیت اطلاعات، لحن پاسخگویی و توانایی حل مسئله، به بخشی از تجربه تبلیغ تبدیل میشود.
اگر تبلیغ قرار است با مخاطب گفتوگو کند، دیگر فقط متن تبلیغ مهم نیست؛
خودِ برند باید چیزی برای گفتن داشته باشد.
منبع: The Drum
در رویداد Commerce Media Exchange، بحث اصلی میان برندها و پلتفرمها حول مفهوم Incrementality بود؛ یعنی بهجای اینکه فقط بپرسیم «این تبلیغ چقدر فروش را به خودش نسبت داد؟»، بپرسیم:
«اگر این تبلیغ وجود نداشت، آیا این فروش اصلاً اتفاق میافتاد؟»
The Drum گزارش میدهد که فعالان صنعت در حال فاصله گرفتن از اتکای بیش از حد به نسبتدادن فروش به یک کلیک یا یک کانال هستند.
Attribution میگوید چه چیزی در مسیر خرید بوده؛ Incrementality میپرسد چه چیزی واقعاً باعث تغییر رفتار شده.
این تفاوت برای بازاریابی جدی است.
فرض کنید مشتری قبلاً برند شما را میشناخته، وارد سایت شده و در نهایت روی یک تبلیغ کلیک کرده و خرید کرده است.
سیستم ممکن است تمام اعتبار را به همان تبلیغ بدهد.
اما آیا تبلیغ واقعاً مشتری را متقاعد کرد؟
این همان جایی است که سنجش اثر واقعی اهمیت پیدا میکند.
هر بار که گفتیم:
«این کمپین ۵۰۰ فروش ایجاد کرد»
یک سؤال دیگر هم باید بپرسیم:
«چند تا از این فروشها بدون کمپین هم اتفاق میافتاد؟»
منبع: The Drum
Converse تصویری از کمپین Chuck 70 X را در ۳ سپتامبر منتشر کرد. تصویر نزدیک به دو هفته بدون واکنش جدی آنلاین بود، اما بعد تفسیری درباره شباهت برخی عناصر تصویر به نمادهای نژادپرستانه شکل گرفت و تصویر در شبکههای اجتماعی بهسرعت مورد انتقاد قرار گرفت.
Converse در ۱۸ سپتامبر تصویر را حذف و عذرخواهی کرد. The Drum نیز تأکید میکند که هیچ مدرکی برای عمدی بودن این شباهت وجود ندارد.
مخاطب فقط تبلیغ را نمیبیند؛ معنای آن را هم میسازد.
این اتفاق یک مسئله مهم برای فرایند خلاقیت ایجاد میکند.
قبلاً ممکن بود تیم خلاق، مشتری و چند نفر در فرایند تأیید یک تبلیغ را ببینند و تمام شود.
امروز تبلیغ بعد از انتشار وارد یک «اتاق فکر عمومی» میشود؛ میلیونها نفر میتوانند آن را از زاویهای ببینند که تیم برند اصلاً پیشبینی نکرده است.
قبل از انتشار یک ایده خلاق، فقط نپرسیم:
«آیا این ایده جذاب است؟»
بپرسیم:
«چه برداشتهای دیگری ممکن است از آن شکل بگیرد؟»
منبع: MIT Sloan
یک پژوهش دو ساله از MIT Sloan روی دو سازمان نشان میدهد که تفاوت اصلی در موفقیت پروژههای هوش مصنوعی الزاماً فناوری نبود؛ بلکه میزان حمایت سازمان از کار پنهانی و مداوم کارکنان برای آزمایش، اصلاح و توسعه راهکارهای AI بود.
در یکی از سازمانها بیش از ۸۰٪ کارکنانی که در پروژههای AI مشارکت داشتند بهتدریج از فرایند کنار رفتند و فقط ۳ راهکار سازمانی باقی ماند.
در سازمان دیگر، با ایجاد ساختارهای حمایتی، ۱۴۱ راهکار AI در سطح سازمان مورد استفاده قرار گرفت.
خرید ابزار AI با ساختن قابلیت AI یکی نیست.
خیلی از سازمانها انتظار دارند کارمند یک ابزار هوش مصنوعی به دست بگیرد و از فردا بهرهوری چند برابر شود.
اما پیادهسازی واقعی نیازمند آزمایش، خطا، ارزیابی خروجی، همکاری بین واحدها و اصلاح مداوم است.
یعنی بخش مهمی از کار، اصلاً در داشبورد ابزار دیده نمیشود.
اگر سازمان میخواهد از AI برای بازاریابی استفاده کند، فقط ابزار نخرد.
باید برای آزمایش، یادگیری، ارزیابی و تغییر فرایندها هم ظرفیت ایجاد کند.
£1.217B درآمد اقتصاد سازندگان محتوا در بریتانیا در ۲۰۲۶
۲۶٪ رشد سالانه این بازار
۹۳٪ برندها/آژانسهای بریتانیایی که قصد افزایش بودجه اینفلوئنسر مارکتینگ دارند
۵۰٪+ افزایش مورد انتظار تعداد سازندگان مورد استفاده توسط حداقل یکسوم برندهای بریتانیا
۱۴۱ راهکار AI مورد استفاده در یکی از سازمانهای مطالعه MIT
۳ راهکار AI باقیمانده در سازمان دیگر
این هفته پنج خبر مختلف را اگر کنار هم بگذاریم، یک الگوی جالب شکل میگیرد:
۱. تبلیغ ← گفتوگو
با Sponsored Agents.
۲. کلیک ← اثر واقعی
با حرکت از Attribution به Incrementality.
۳. اینفلوئنسر ← شریک برند
با حرفهایتر شدن اقتصاد سازندگان.
۴. تبلیغ ← تفسیر عمومی
با قدرت شبکههای اجتماعی در بازتعریف معنا.
۵. ابزار AI ← قابلیت سازمانی
با اهمیت زیرساخت انسانی و مدیریتی.
در واقع، بخش بزرگی از بازاریابی دارد از «انتقال پیام» به سمت «تأثیرگذاری بر تصمیم» حرکت میکند.
بازاریابی آینده فقط درباره این نیست که چه چیزی را به چه کسی نشان میدهیم؛ درباره این است که آیا واقعاً چیزی را در تصمیم او تغییر میدهیم یا نه.