ویرگول
ورودثبت نام
melisa
melisaحریفی که از وی نیازرد کس بسی آزمودم، کتاب است و بس ( عاشق مطالعه )
melisa
melisa
خواندن ۲ دقیقه·۴ سال پیش

میدونی اندازه جهان قابل مشاهده چقدر است؟

کاوشگر ویجر ۱ در ۵ دسامبر سال ۱۹۷۷ میلادی توسط ایالات متحده برای کاوش و بررسی دقیق سیارات گازی مشتری ، زحل و فضای ژرف فراتر از آنها به فضا پرتاب شد.

این کاوشگر در تاریخ ۵ مارس ۱۹۷۹ به نزدیک ترین فاصله خود نسبت به مشتری رسید و پس از بررسی و ارسال داده‌هایی بسیار ارزشمند و بنیادین از این سیاره به زمین، بسوی سیاره زحل پیش رفت و پس از گذر از این سیاره در ۱۲ نوامبر ۱۹۸۰ به ورای منظومه شمسی و فضای بیکران بین ستاره‌ای پیش رفت تا سفر بی پایان خود را ادامه دهد. این فضاپیما در سال ۲۰۱۲ از منظومه شمسی خارج شد.



کاوشگر ویجر ۲ در تاریخ ۲۵ آگوست۱۹۷۷(این بار برای کاوش و بررسی دقیق تر تمامی سیارات گازی منظومه شمسی، مشتری ،زحل ، اورانوس و نپتون) به فضا پرتاب شد و پس از گذر از سیاره مشتری و زحل به ترتیب در تاریخ ۹ ژوئیه ۱۹۷۹ و ۲۵ آگوست ۱۹۸۱ خود را به سیاره اورانوس در ۲۴ ژانویه ۱۹۸۶ رساند و پس از عبور از سیاره نپتون در ۲۵ آگوست سال ۱۹۸۹ همانند ویجر۱ سفر خود را بسوی ژرفای فضا در پیش گرفت. ویجر ۲ نیز در سال ۲۰۱۸ از منظومه شمسی خارج شد.



سوخت ویجرها از پلوتونیوم ۲۳۸ بدست می آید. پلوتونیم ۲۳۸ بعنوان منبع حرارتی و قدرت، با طول عمر بالا در کاوشگرهای فضایی مورد استفاده قرار می گیرد(حرارت خروجی ذاتی آن در حدود ۰.۵ وات بر گرم است). پایونیر و فضاپیمای ویجر ۱ و ۲ از باطری های پلوتونیم ۲۳۸ به عنوان تأمین کننده ی انرژی استفاده کرده اند.

فضاپیمای ویجر ژنراتورهای ترمو الکتریکی رادیوایزتوپ دارد که انرژی لازم برای حرکتش را از طریق واپاشی هسته ای پلوتونیم ۲۳۸ بدست می آورد.


گرچه این کاوشگرها بعد از اتمام انرژی نیز به مسیر خود ادامه خواهند داد و با سرعتی معادل ۴۸۲۸۰ کیلومتر بر ساعت و معادل یک واحد نجومی در هر ۱۲۶ روز، به اعماق فضا خواهند رفت.

با این سرعت، این کاوشگر تا ۴۰ هزار سال دیگر به نزدیک­ترین ستارۀ خورشید مانند خواهد رسید و تا ۲۲۵ میلیون سال دیگر، یک دور کامل در کهکشان راه­ شیری خواهد زد

منظومه شمسی
۱
۰
melisa
melisa
حریفی که از وی نیازرد کس بسی آزمودم، کتاب است و بس ( عاشق مطالعه )
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید