
Decentralized Autonomous Organization به اختصار (DAO) یک سازمان مستقل است که به صورت خودکار توسط کدی که در ابتدا برای آن تعریف شده است اداره می شود و کاملا خود مختار است.
یکی از کاربردهای فناوری بلاک چین مکانیزه کردن امور است که به سرعت پیشرفت کرده و تبدیل به واقعیت شد. سازمان خودگردان غیر متمرکز که به نظر عده ای آینده مدیریت سازمانی است نتیجه همین پیشرفت حوزه بلاک چین است.
این پلتفرم با هدف سادهسازی و ایجاد راهحلهایی با کاربرد آسان برای افراد، جهت سرمایهگذاری امور مالی غیرمتمرکز ایجاد شده است.
میدانیم بیت کوین با توجه به قوانین برنامه ریزی شده در کد، فعالیت خودکار و برنامه منظم آن برای صدور کوین جدید توسط هالوینگ، می توان به عنوان اولین DAO فعال و موفق در نظر گرفت. از آن زمان تا کنون استفاده از قراردادهای هوشمند در پلتفرم اتریوم DAO را به شکل امروزی تغییر شکل داده و برای عامه مردم در دسترس قرار داده است.
یک DAO فعال در ابتدا به مجموعه ای از قوانین برای فعالیت نیاز دارد. این قوانین به وسیله ی قراردادهای هوشمند در حوزه ی ارزهای دیجیتال ( کریپتوکارنسی چیست؟ ) به صورت خودکار اجرا می شوند.
پس از آنکه قوانین سازمان تعریف شدند DAO وارد مرحله جمع آوری سرمایه می شود. این مرحله به دو دلیل بسیار مهم و ضروری است. یک DAO در ابتدا باید یک نوع توکن یا ارز داخلی داشته باشد تا بتوان آن را در درون سازمان خرج کرد و یا به عنوان پاداش برای فعالیت های مختلف استفاده کرد و این توکن به سرمایه نیاز دارد.
دوما با سرمایه گذاری در DAO به کاربران امکان رای دهی و تاثیرگذاری بر نحوه فعالیت خود را بدهد که همان ویژگی غیرمتمرکز بودن DAO را ممکن می سازد.
س از مرحله جمع آوری سرمایه DAO اجرا می شود و به صورت کاملا خودکار و مستقل از سازنده آن و یا هر کس دیگری فعالیت می کند.
یک DAO کد باز می باشد به این معنا که همه توانایی مشاهده کد آن را دارند، علاوه بر این تمام قوانین و تراکنش های مالی بر روی بستر بلاک چین ثبت می شوند که این قابلیت ها DAO را کاملا شفاف، فساد ناپذیر و تغییر ناپذیر می کند.
وقتی که یک DAO فعال است تمام تصمیمات مربوط به نحوه و مکان صرف سرمایه ها با رسیدن به یک توافق انجام می پذیرند. تمام سرمایه دارن در DAO می توانند پیشنهادات خود را ارائه دهند. همچنین برای جلوگیری از پیشنهادات اسپم مقداری از موجودی پیشنهاد دهنده کم می شود. سپس باقی سهام داران به پیشنهاد رای می دهند.
برای انجام هر عملی اکثریت کاربران باید آن را قبول کنند. نسبت مشخص شده برای رسیدن به اکثریت نیز با توجه به DAO در کد آن از ابتدا مشخص شده است.
اصولا یک DAO امکان مبادله سرمایه را به کاربران در هر جای دنیا را می دهد. این اتفاق ممکن است به صورت یک سرمایه گذاری، قرض دادن، جمع آوری پول و اهدا کمک های نقدی و ... اتفاق بیفتد و همه این موارد بدون وجود یک واسطه خواهند بود.
یک مشکل بسیار مهم و احتمالی در سیستم رای دهی عدم امکان اصلاح خطاهای کشف شده در کد اصلی بدون رسیدن به اکثریت می باشد. که تا رسیدن به اکثریت، زمان کافی به هکرها برای استفاده از خطا داده خواهد شد.
یک DAO قادر به تولید یک محصول، نوشتن یک کد یا توسعه یک قطعه سخت افزاری را ندارد اما می توان یک پیمانکار را برای انجام چنین کارهایی استخدام کرد. برای استخدام پیمانکار از فرایند رای گیری استفاده می شود و بعد از آن یک قرار داد هوشمند برای اطمینان از پایبندی هر دو طرف به تعهدات بسته خواهد شد.

بهترین مزیت Dao شفافیت آن است. هر شخصی به طور مشخص میتواند در این سازمان شرکت و البته وجوهی را که پرداختهاست، بررسی کند. همچنین افراد میتوانند نقش مهمی در تصمیمگیریهای سازمان داشته باشند.
یک DAO با یک ساختار کامل و مناسب به تمام سرمایه داران فرصت شکل دهی سازمان را خواهد داد. هیچگونه ساختار هرمی برای سازمان وجود ندارد، در نتیجه هر یک از کاربران می توانند ایده خود را به تمام سازمان ارائه دهند.
با توجه به اینکه تمام قوانین و تمامی تراکنش های مالی در بلاک چین ثبت شده و قابل مشاهد توسط تمامی افراد می باشند، سازمان های خودگردان غیرمتمرکز کاملا شفاف خواهند بود. همه می توانند در نحوه مصرف سرمایه تصمیم بگیرند و امکان ردیابی آنها و چگونگی خرج شدن آن سرمایه وجود خواهد داشت.
پیشبینی شده، Dao جایگزین بسیاری از مشاغل و ساختارهای سنتی است. پیش از این «ماتان فیلد»، موسس شرکت سهامی دائو، بیان کرده: بستر هنوز برای بازار Dao مناسب نیست و بیشتر از بستر آن استقبال شدهاست. پیدا کردن بازار مناسب سازمان غیر متمرکز خودگردان، یک لحظه اساسی در تاریخ تمام جوامع و نحوه سازماندهی آنها خواهد بود.
معایب:
DAO ها درست مانند هر چیز دیگری که به رمزارزها مربوط می باشد نسبتا تازه و در بعضی حالات یک تکنولوژی پیش رو می باشند. در نتیجه پروژه هایی این چنینی نقد و حواشی زیادی به خود جلب خواهند کرد.
عدهای بر این باور بودند که ایده سپردن تصمیمات مالی مهم به یک سازمان غیر متمرکز خودگردان فکر خوبی نیست و در واقع هیچ بازدهی نخواهد داشت. آنان معتقدند در راستای موفقیت پروژههای مرتبط به Dao، بسیاری از مقیاسها و موارد جهانی باید تغییر کند. در نتیجه این موضوع از معایب اساسی Dao محسوب میشود. نگرانی دیگر در مورد سازمان غیر متمرکز خودگردان، هک شدن آن است. بسیاری میگویند Dao مشکل امنیتی دارد.
برای آنکه یک DAO در دنیای فیزیکی و خارج از بلاک چین امکان فعالیت داشته باشد باید به نوعی قوانین قانونی مرتبط با آن تعریف شوند. البته این مشکل فقط برای DAO ها نمی باشد و در حوزه رمزارزها با توجه به جدید بودن تکنولوژی ها همچنان قوانین و مقررات مشخصی برای آنها تعریف نشده است و این کار نیازمند وقت بیشتری است.

هر سازمان خودگردان و غیرمتمرکزی که توکن خصوصی خود را داشته باشد را می توان یک DAO نامید. با این تعریف تقریبا تمامی شبکه های رمزارزهای غیرمتمرکز یک DAO است. مخصوصا اگر یک فرایند برای جمع آوری سرمایه توسط آنها قبل از انتشار رسمی انجام گرفته باشد.
در اینجا فقط به برخی از DAO های معروف و موفق اشاره خواهیم کرد.
بلاک چین و DAO راه جدیدی برای اداره کسب و کارها ایجاد کرده اند که سریع تر و ایمن تر از گزینه های موجود است. آینده سازمان های غیرمتمرکز بسیار نزدیک است، امیدواریم شما هم آن را درک کرده باشید.