
چه در حوزه بین فردی مثل ارتباطات خانوادگی و چه در حوزه کاری و تعاملات حرفه ای، هر شخصیتی آماده و راغب به گفتگو نیست. شخصیت های خاصی هستند که نوعی استعداد درونی، روانی، ذهنی برای گفتگو دارند و برای گستردن حوزه گفتگو شوق و ذوق دارند. نکته مهم این است که فرد با هر شخصیت و منشی تمایل به گفتگو و مشتاق به بسط حوزه گفتگو در صحنه زندگی فردی، اجتماعی و حرفه ای باشد، لازم است دارای ویژگی هایی باشد.
ویژگی اول : شخصیت های طرفدار گفتگو این است که متواضع باشند و این تواضع بیش از هرچیزی تواضع فکری و ذهنی است. یعنی من هرگز خودم را حق مسلم و مخالفانم را باطل مسلم تلقی نکنم. بدانم خودم مجموعه ای از حق و باطل هستم و مخالفان من هم مجموعه ای از حق و باطل هستند. این تواضع در جامعه ما کم است.
ویژگی دوم : فرد طرفدار گفتگو این است که اساساً یک نوع خوشبینی به ذات و طبیعت انسانی داشته باشد. کسانی طرفدار گفتگو هستند که طبیعت انسان را طبیعتی حق طلب می دانند و دیدی مثبت نسبت به طبیعت دارند..
ویژگی سوم : کسانی که اهل گفتگو هستند باید هر کاری را برای بسط گفتگو در شأن خود بدانند. نگویند چون ما فلان جایگاه را داریم هر کاری را نمی کنیم. خاصیت انسان های خالص، ناب و مخلص این است که هیچ کاری را دون شأن خود نمی دانند. هر شخص طرفدار گفتگو از هر افراط و تفریطی گریزان است. اهل اعتدال به معنای درست کلمه است. یعنی معتقد بودن به اینکه هیچ چیزی در نهایت نمی تواند بر رقیب خود برتری داشته باشد. هر چیزی در میانه ها است که برتری اش بر رقیبش مشخص می شود .
گفتگوی ایده آل بهترین راه برای حل مشکلاتی است که در طول روز با اطرافیانمان داریم.