پارت دوم
آرمین-حالا خودتو اذیت نکن وقتی رفتی پیش دوستات حتما پیگری کن.. فعلا سفارشارو آوردن بعدا ادامه میدیم
تو همین موقع سفارشارو آوردن.. خیلی عجیبه ، هیچ وقت فکر نمیکردم یه موجود ماورایی کیک و شیرکاکائو دوست داشته باشه!
زد زیر خنده
آرمین-موجود ماورایی! منم مثه شماها آدمم فقط یکم خاص تر از شماها ، خیلی راحت به همه چیز برچسب ماورایی و تخیلی میچسبونین
اینو گفت و مشغول خوردن شد و منم مشغول خوردن قهوم شدم که دیدم با اخم چشماشو بسته و داره فکر میکنه
علی-دختر چیکار کردی نمیگی میکشتت؟! حتی یه لحظه تنها شدن با اون خطرناکه همین الان نیروهارو خبر میکنم بیان سمتتون
آرمین یه پوز خند زد و با خشم بهم گفت:
به علی سلام برسون و بگو به زودی میبینمش
اینو گفت و تو کسری از ثانیه غیب شد
به معنای واقعیه کلمه کپ کردم
سریع از طریق میکروفون گفتم:
-غیب شد
علی-چییی در رفت؟!اه لعنتی.. فورا اونجارو ترک کن اوضاع به نظر جالب نیست
-باشه
رفتم از کافی شاپ بیرون که دیدم بچه ها تو ماشین منتظرم هستن سریع سوار شدم و از اونجا دور شدیم
علی محکم پرونده تو دستشو کوبید رو میز که از جا پریدم
-اه چیکار میکنی؟ ترسیدم
علی-تمام زحمتامون هدر رفت
-اشکال نداره دوباره پیداش میکنیم
علی-۶ماه طول کشید تا ردشو زدیم
-یه سوال ازت دارم راستشو بگو
علی-چرا باید دروغ بگم بپرس بتونم جواب میدم
-شما چیو قایم میکنید؟
علی-چطور؟
-وقتی ازم پرسید چرا دنبالشیم گفتم تهدیده ولی اون گفت که سرکار رفتم و از چیزی خبر ندارم
علی-مزخرف میگه خواسته بهم سرکارت بزاره
مشکوک نگاهش کردم که گفت:
علی-چیه؟
-آرمین میتونه ذهن و بخونه.. چرا وقتی متوجه شد تو داری باهام حرف میزنی اینقد عصبانی شد و رفت؟!
نشست رو صندلی و رفت تو فکر
چند دقیقه ای ساکت بود که فکر کردم باید بیخیال جوابم بشم که گفت:
علی-۴سال پیش بود
هیچ وقت اون اتفاق و یادم نمیره.. اون موقع ما تو چالوس زندگی میکردیم ، هممون اونجا بودیم
-همتون؟!
علی-اره هممون.. من و آرمین و مصطفی
-مصطفی کیه؟!نکنه..
علی-آره خودشه
ما از بچگی باهم بودیم تو یه مدرسه.. تو یه دبیرستان هرجا بودیم با هم بودیم فقط برا دانشگاه از هم جدا شدیم من رفتم سراغ کامپیوتر ، مصطفی نقاشیش عالی بود برا همین رفت سراغ نقاشی و آرمینم رفت سراغ علوم مذهبی البته برام عجیب نبود زیاد دنبال مذهب و اینا بود
-من نمیفهمم پ چرا الان اینجوریه؟!
علی-میگم صبر داشته باش
۵سال پیش بود که از دانشگاه فارق التحصیل شدیم من رفتم تو یه شرکت تولید نرم افزار کار کردم مصطفی هم گالری نقاشیشو راه انداخت اما آرمین وارد یه سری گروه و فرقه شده بود از طرفیم افتاده بود دنبال جن و جنگیری و این داستانا
خیلی بهش اصرار کردیم که بیخیال شه ولی کله شق و لجباز بود
وضعیت جوری شده بود که هر روز یه جاش زخمی بود.. اون سفارش جن گیری قبول میکرد جنا هم تلافی میکردن
دیگه کمتر میدیدیمش تا اینکه بعد یه سال اون اتفاق افتاد
دیدم ساکت شد و سرشو انداخت پایین و یه سیگار روشن کرد
وقتی سرش و آورد بالا متوجه شدم چشماش سرخه
-اگه سختته ادامه نده
علی-یه روز یه کار خیلی مهم باهاش داشتم تو یه پروژه دچار مشکل شده بودم میخواستم ببینم میتونست انجامش بده یا نه چون سر رشته داشت از کامپیوتر
هر چی زنگ میزدم بهش جواب نمیداد رفتم خونشون که دیدم جمعیت زیادی اونجا وایسادن
ترسیده بودم .. از جمعیت رد شدم رفتم سمت خونشون که نزاشتن برم داخل
از ماموری که اونجا بود پرسیدم چی شده که گفت آتیش سوزی شده
پرسیدم اونایی که تو خونه بودن چیشدن گفت بردنشون بیمارستان
رفتم بیمارستان پرس و جو کردم که گفتن پدر و مادر آرمین تو آتیش سوزی سوختن و مردن ولی خوده آرمین زندست و تو بخش مراقبتای ویژست
نمیدونستم باید چیکار میکردم
به مصطفی خبر دادم که بعد یکی دو ساعت اومد بیمارستان
بعد چند ساعت به ما خبر دادن که بهوش اومده.. خواستیم بریم پیشش که پلیس نذاشت و گفت ممنوع الملاقاتِ و تا پایان تحقیقات نمیتونیم ببینیمش
تو نبودش ختم پدر و مادرشو گرفتیم
یه چند روزی گذشت که مرخصش کردن و مستقیم بردنش برا تحقیقات اداره آگاهی
ظاهرا نحوه فوت پدر و مادرش و زخمای خودش براشون سوال ایجاد کرده بود
خلاصه بعد چند ماه تحقیقات تموم شد و ولش کردن
بالاخره تونستیم ببینیمش ولی اصلا شبیه اون آدمی که میشناختیمش نبود مثل سنگ شده بود و جز چند کلمه حرف خاصی نمیزد
خونشون که سوخته بود برا همین به زور آوردمش خونه خودم
با هیچ کس حرف نمیزد و هر روز میرفت قبرستون سراغ قبر پدر و مادرش
هرچی با مصطفی سعی کردیم حال و هواشو عوض کنیم اتفاقی نمیفتاد
چند روزی پاپیچش شدیم که بهمون بگه ولی هیچی نمیگفت
یه شب که داشت لباس عوض میکرد که بخوابه اتفاقی دیدمش
از چیزی که دیدم حسابی جا خوردم تمام بدنش زخمی بود ولی یه زخم خیلی عجیب بود انگار جای پنجه بود
دیگه کلی اصرار کردمش که بالاخره گفت چی شده
بازم ساکت شد و سیگار کشید
-چی شده بود؟!
