پارت ششم
هنوز رکعت آخر نمازم تموم نشده بود که متوجه صدای زنگ در شدم
یک لحظه نگران مصطفی شدم اما خودم و کنترل کردم و نمازم و خوندم.. یاد گرفتم که هرچیزیم شد نمازم و ترک نکنم و همه چیز و بسپرم به خودش
سرم و گذاشتم رو مهر و چشمامو بستم
«خدایا» میدونم راهی که رفتم اشتباه بود.. هنوزم دارم اشتباه میرم
اما خودت هواشو داشته باش.. خودشو درگیر زندگی نحس من کرده
نمیخوام اینم مثه بقیه از دست بدم
بلند شدم و سجادرو جمع کردم و رفتم تو پذیرایی
از جاش بلند شد و گفت:
حامی-سلام
راه افتادم سمت مبل و گفتم:
-خوش اومدی.. هرچند مطمئنم این حرفم برعکس چیزیه که اتفاق افتاده
برگشتم رو به مصطفی گفتم:
-میشه چند لحظه تنهامون بزاری؟
با تردید سری تکون داد و رفت تو اتاقش
یه پوزخند زد و گفت:
حامی-میبینم قواعد و یاد گرفتی
-اگه حواسم و جمع نکنم خیلیا تو خطر میفتن مخصوصا خودت و دوستات
حسابی عصبانی شد..چشمش به شکل ترسناکی کاملا سیاه شد
حامی-خوبه میدونی و بازم این راه و انتخاب کردی.. اتفاقا از اون شاهکارت مشخصه
خونسرد نگاش کردم و گفتم:
-حرفتو بزن وقتمو هدرنده
چشماشو بست و نفسشو پر صدا داد بیرون
مطمئن بودم اتفاق مهمی افتاده که فرستادنش پیش من چون خبر دارن ما دوتا همچینم دوست نیستیم
چیزایی داشت زیرلب زمزمه میکرد
بلند شدم و رفتم از تو آشپزخونه و برا خودم قهوه ریختم و برگشتم سرجام نشستم
دیدمش که با اخم زل زده به یه گوشه
-خب؟
حامی-پیداشون کردن
-نفهمیدم؟
حامی-دوستاتو پیدا کردن.. همون انجمن به اصطلاح مخفی ، تو لیست قرار گرفتن
مطمئن بودم رنگم پریده.. چند لحظه حس کردم نمیتونم نفس بکشم
سعی کردم به روی خودم نیارم
-خب به من چه؟مگه تا الان نمیدونستن کجان؟
حامی-چرا میدونستن ولی اونی که میخواستن و پیدا کردن
-منظورت چیه؟
حامی-اون دختره کسیه که میتونه از اون انگشتر استفاده کنه
با بهت گفتم:
-مطمئنی؟
با پوزخند گفت:
حامی-اگه اونم مثه تو دست و پا چلفتی باشه کارمون ساختس
جوابشو ندادم و رفتم تو فکر
اگه دختره میفتاد دستشون همه چیز خراب میشد.. خیلیا کشته میشدن
-شما چطوری فهمیدین؟
حامی-همونطور که خواسته بودی چند نفر اونجا نگهبانی میدادن که متوجه شدن اومدن سراغشو میخوان ببرنش اونام دخالت میکنن و فعلا جلوشونو میگیرن
-خب باید چیکار کرد؟
حامی-باید بیاریشون پیش خودت
-چی؟اینجا؟
حامی-آره همینجا
-مثلا اینجا نمیتونن بیان سراغش؟
حامی-ما حواسمون هست بهتون
-امکان نداره
حامی-این خواهش نبود
با اخم خیره شدم بهش که با لبخند بهم نگاه کرد
**
به کف دستم نگاه کردم و گفتم:
-فکر‌میکردم اینجا دیگه خبری از جنا نیست
علی-بهتره دنباله همچین جایی نگردی
-پس فاتحم خوندس.. این باند و کوفت و زهرمارا چیه زدین بهم
خیلی آروم داشت تو اتاق قدم میزد
علی -تعریف کن
-چیو؟
وایساد و نگام کرد
-چیه؟
علی-منتظرم
-منتظره چی؟
علی-خودتو نزن به اون راه.. چیکار کردی که میخوان ببرنت
جا خوردم
-تو از کجا فهمیدی؟
علی-مهم نیست جوابمو بده
یه نفس عمیق کشیدم و نگاهمو ازش گرفتم
-نمیدونم
علی-جالبه
-چیش برات جالبه؟
علی-از همون اولم مطمئن بودم یه چیزیو مخفی‌میکنی
-منظورتو نمیفهمم
یه پوزخند زد و گفت:
علی-بزودی میفهمی
اینو گفت و رفت بیرون
چند دقیقه ای به حرفاش فکر کردم ولی به نتیجه ای نرسیدم.. نه میتونستم شک علی و درک کنم نه رفتار اون جن لعنتیو ، اینا چیو میدونستن که من خودم خبر نداشتم.. چرا من باید با اون جنه برم؟اصن من به چه دردشون میخورم!
چند دقیقه ای دراز کشیدم ولی کنجکاوی تحرکیم میکرد که ببینم چه شکلی شدم که اینجوری مومیاییم کردن
با اینکه تمام بدنم درد میکرد و با هر تکون پهلوهام و قفسه سینم تیر میکشید ولی‌سعی کردم از تخت برم پایین
با هر زجر و زوری که بود خودمو رسوندم به آیینه ی جلوی سینک و بانداژ سر و صورتمو باز کردم
با چیزی که دیدم دهنم باز موند
تمام سفیدیه چشمام قرمز شده بود و خونی بود.. کله پوست صورتم زخمی بود.. زخمش مثه جای خراشیدگی ناخن بود
آروم برگشتم و رو تخت نشستم.. حالا میتونستم علت شک علی و بفهمم ، اگه بدردشون نمیخوردم اصن سراغم نمیومدن یا اگرم میومدن زنده نبودم راحت کشته بودنم
سریع‌گوشیمو برداشتم و زنگ زدم بهش
علی-بله؟
-کجایی؟
علی-چیه چیزی شده؟
-همین الان بیا
علی-اومدم
گوشیو قطع کردم و گذاشتمش رو میز
چند دقیقه بعد در اتاق باز شد.. انتظار داشتم علی باشه ولی نبود
خیلی ریلکس و آروم اومد نشست رو کاناپه روبروم و خیره شد به در
چند لحظه بعد اخماش رفت توهم که در اتاق زده شد و علی اومد تو
اونم مثه من از دیدنش حسابی جا خورد
همونجور با اخم نشسته بود و نگاشو از چشمای علی برنمیداشت
علی-ت..تو اینجا چیکار میکنی؟
چیزی نگفت و همونجوری داشت نگاش میکرد
