پادوس

پارت چهارم

یه جن رفته بود سراغشون و با ناخوناش تمام بدنشو زخمی کرده بود و جلو چشمش خانوادشو سوزونده بود ولی خودشو زنده گذاشته بود بعدا که با انجمن آشنا شدم راجبش تحقیق کردم.. یه سری مورد مشابه پیدا کردم

تو موردای مشابه تمام قربانیا خانوادشون زنده زنده سوزونده میشدن ولی خود طرف زنده مونده بود

باورم نمیشد همچین اتفاقی واسه کسی بیفته.. واقعا وحشتناکه

-تو پروندش نوشته بود که وقتی پیداش کردن به صلیب کشیده شده بود.. علتشو میدونی؟؟

علی-نمیدونم احتمالا اون جن مشکل خاصی با مسیحیت داره

-آرمین که مسیحی نیست.. هست؟؟

علی-نه اوایل بود ینی اوایل ادای مسیحیارو در میاورد ولی بعد که درگیر این داستانا شد مسلمون شد

-راستی مصطفی کجاست؟؟

علی-نمیدونم متاسفانه بعد غیب شدن آرمین خبری از اونم ندارم خیلی گشتم دنبالش ولی پیداش نکردم

-اون جنه چی؟

علی-اونم چیزی ازش نمیدونیم.. این اطلاعاتم رو موردای مشابه پیدا کرده بودیم

یکم سکوت برقرار شد.. وقتی دیدم خیلی تو خودشه و سیگار میکشه از اتاق اومدم بیرون که برم یکم استراحت بکنم.. تعقیب دیشب خیلی انرژی ازم گرفت

**

حضورم اونجا باعث میشد جونشون به خطر بیفته.. متوجه شدم توسط یه دسته جن افراطی تعقیب میشدم اینو حس میکردم ولی اینکه چرا وارد عمل نمیشدن و متوجه نمیشدم

حتی تعقیبمم نمیکردن چون مطمئن بودم از محل زندگیم خبر دارن

رفتم سمت در و زنگ خونرو زدم.. طولی نکشید که اومد در و باز کرد

-چطوری؟

سری تکون داد و چیزی نگفت.. مثه تموم این شش ماهی که گذشت

بعد از این که اون پس فطرت زبونشو برید دیگه صداشو نشنیدم

رفتم تو اتاقم و لباسامو عوض کردم و رو تخت دراز کشیدم

خیره شده بودم به عکسش

نمیدونم با دیدنش چیو میخوام به ذهنم بسپرم ولی این چهره همیشه باید یادم بمونه

این چهره همه چیزمو ازم گرفت.. مطمئنا یه روز همه چیزشو ازش میگیرم

صدای گوشیم بلند شد.. نگاه کردم دیدم پیام برام اومده

مصطفی-بیا قهوه درست کردم

پیام دادم بهش:

-اومدم

رفتم تو آشپزخونه و پشت میز نشستم

با بیتفاوتی گفتم:میدونی امروز کی اومده بود سراغم

یه لحظه ترس اومد تو چشماشو سریع گوشیشو برداشت نوشت:

مصطفی-خودش بود؟

پیامو که خوندم از پشت میز بلند شدم و رفتم جلوش زانو زدم

-دستمو گذاشتم دو طرف صورتش و گفتم:

-خودتو اذیت نکن من تمرکزم رو تو باشه میتونم بفهمم به چی فکر میکنی.. نمیشه که هی پیام بدی تو تو ذهنت بهش فکر کن من جوابتو میدم

با اخم سرشو تکون داد و گوشیشو برداشت

پوفی کشیدم و برگشتم سرجام نشستم

مصطفی-من میدونم چه قدرتایی داری ولی اینطوری راحت ترم اگه ناراحتی پیام نمیدم

اینو که خوندم یه چیزی قلبمو چنگ زد.. بازم اون بغض لعنتی.. نمیخواستم چیزیو براش یادآوری کنم

گوشیو برداشتم نوشتم:

-هرجور تو راحتی منم راحتم ، بخدا برا خودت گفتم

مصطفی-میدونم.. نگفتی کیو دیدی؟

-آیدا اومده بود سروقتم

مصطفی-آیدا؟

-همون همکار رفیق شفیقت

مصطفی-آها یادم اومد کیو میگی.. خب چی شد؟

-هیچی میخواستیم صحبت کنیم که نشد ، تعقیب میشدم ممکن بود صدمه ببینه

مصطفی-تو که میتونی برو ببینش اونجا باهم صحبت کنین

-تو میدونی چرا نمیرم.. وضعیت الان تو بابت فوضولیه اوناست

مصطفی-تقصیر اون نیست

-آره تقصیر منه

مصطفی-من اینو نگفتم

-لازمم نیست بگی تو که میدونی چه قدرتایی دارم.. ممنون بابت قهوه

بلند شدم رفتم رو پشت بوم.. اینجا بهم آرامش میداد میتونستم راحت ت فکر‌کنم ، رفتم نشستم لبه پشت بوم و به پایین خیره شدم

همیشه صحبتمون به اینجا ختم میشه

اگه علی دخالت نمیکرد نه این اتفاق برای مصطفی میافتاد نه مجبور بود از همه قایم بشه.. منم انتقاممو میگرفتم و به هدفم میرسیدم.. میتونستم ماموریتمو کامل کنم ولی نشد اگه اون اتفاق نمیافتاد میتونستم برم میتونستم از همه این چیزا دور شم

خوب یادمه تصویرش مثه یه فیلم همیشه جلو چشممه

تقریبا گیرش انداخته بودم چندتا از اطرافیانشم از پا درآورده بودم

درست لحظه ای که میخواستم برم سروقتش متوجه حضور علی شدم.. حس کردم تو خطره ، تعجبمم از این بود علی اونجا چیکار میکرد

مجبور بودم بین گیر انداختنش و نجات علی یکیو انتخاب کنم

وقتی که علی و نجات دادم دیگه دیر شده بود.. در رفته بود

بعد از بگومگو ای که با علی داشتم برگشتم خونه که دیدم محافظا کشته شدن و مصطفی افتاده کف زمین

کل در و دیوار و زمین خونیه و‌ با خون رو دیوار نوشته بودن: تلاش خوبی بود اینم جایزت اون امانتیتم مال منه دیگه دنبالش نیا

به مصطفی نگاه کردم زنده بود ولی چه زنده ای

زبونشو بریده بودن.. دوتا از انگشتاشو کنده بودن و تمام تن و بدنش زخمی بود بیحال داشت بهم نگاه میکرد

ترس و از تو چشماش میخوندم

اصلا برام مهم نبود ماموریتم از دست رفت و اون امانتی و از دست دادم.. فقط مصطفی برام هم بود

بردمش بیمارستان.. اوضاش وخیم بود چون خون زیادی ازش رفته بود

با هر بدبختی بود نجاتش دادن چون گروه خونیش او منفی بود و تا از تهیش کنن زمان برد ، بخاطر جراحاتش تا چند روزی تو بیمارستان بود

پلیسم مدام پاپیچم میشد که چرا اینجوری شده که دست به سرشون کردم

از وقتیم که مرخص شد و خونرو عوض کردیم نه خواب درست و حسابی داره و نه رفتار عادی