پارت اول
چند ساعتی هست زیرنظر دارمش ، الان چند ساعته زیر بارون شدید داره بی هدف تو خیابونا پرسه میزنه شایدم من اینطور فکر میکنم
علی-آیدا چه خبره؟!
از طریق میکروفونی که بهم وصل بود گفتم:
آیدا-نمیدونم داره چیکار میکنه تو این بارون داره الکی راه میره.. بابا یخ زدم چه لزومی داشت خودمون تعقیبش کنیم؟
علی-انجمن خواسته خیلی محتاط باشیم و شمارو بفرستیم سراغش تا بتونین وارد عمل شین یکم صبر داشته باشه بالاخره میفهمیم چیکار میخواد بکنه
میدونی که چقد گشتیم تا پیداش کنیم
آیدا-فهمیدم.. چند نفر فرستادی؟!
علی-۵،۶ نفری نزدیکت هستن ولی دستور ورود در اختیار خودته ، آیدا حواستو جمع کن نباید در بره
آیدا-میدونم لازم نیست هی بگی حواسم بهش هست... حالااین چرا این شکلی شده؟!
علی-چه شکلی؟!
آیدا-نسبت به آخرین بار که دیده شده موهاش و ریشش کاملا بلند شده مثه هیپیا شده
علی-اون خطرناکه اینو که میدونی!
آیدا-آره میدونم ولی نمیدونم چرا حس میکنم میدونه دنبالشم
علی-ما نمیدونیم چه تواناییایی داره ، کاریم کرده؟؟
آیدا-نه هیچی فقط راه میره و سیگار میکشه
علی-حواستو جمع کن آیدا اگه حس کردی میخواد بهت آسیب بزنه مچ دستتو بخارون بچه ها میان کمکت من باید برم فعلا
آیدا-باشه حواسم هست
حالا فک کرده مثلا بچه ها بیان چیکار میکنن.. تا اونا بیان این دخل منو آورده
به راه ادامه دادم و دنبالش کردم تا ببینم چیکار میکنه...
**
نمیدونم چقد دیگه باید مثه دیوونه ها زیر این بارون راه برم.. اینقد سیگار کشیدم دیگه سینم داره میسوزه
دیگه کم کم داشتم بیخیال میشدم که گوشیم زنگ خورد
گوشی و از جیبم درآوردم و جواب دادم:
-بله؟!
ناشناس-سلام آرمین
-به جا نیوردم
ناشناس-تو منو نمیشناسی ولی من کاملا تو رو میشناسم دستمو مشت کردم
-خوش به حالت که منو میشناسی
بلند زد زیر خنده
ناشناس-خوشم اومد میبینم هنوز خوشمزگی میکنی
-حرفتو بزن چیکار داری؟!
ناشناس-پ شناختی
-آره شناختم
ناشناس-منتظرم باش به زودی میام سراغت فرصتت تمومه.. راستی یادگاریمو هنوز داری؟!
-زنگ زدی همینو بگی؟!
ناشناس-تو باید اینکارو انجام بدی
یه پوزخند اومد رو لبم
-واقعا فک میکنی میتونی منو مجبور‌کنی؟!
ناشناس-سعی میکنم انجامش ندم ولی مطمئن باش قدرتشو دارم یادت که نرفته
-از همون راهی که فکر میکنی قدرتشو داری شروع کن
گوشیو قطع کردم و گذاشتم تو جیبم
حسابی اعصابمو به هم ریخت
چندتا نفس عمیق کشیدم و راهمو کج کردم و رفتم سمت آیدا...
یاخدا این اومد سمتم.. سعی کردم خونسرد باشم و خواستم مچ دستمو بخارونم که گفت:
آرمین-بیخود خبرشون نکن فقط جونشونو به خطر میندازی
یه نگاه به سر تا پای من انداخت و گفت:
آرمین-خسته نشدی اینقد دنبال من اومدی؟!
با اینکه فقط احتمال میدادم فهمیده باشه دنبالشیم ولی بازم حسابی جا خوردم
یکم نگام کرد و گفت
آرمین-بیا بریم یه کافی شاپ این دور و ور هست باید صحبت کنیم
سرمو تکون دادم راه افتادم دنبالش
فکر نمیکردم اینقد آروم و خودمونی رفتار کنه فکر میکردم ببینتم یه بلایی سرم میاره
به خودم اومدم دیدم ازش عقب موندم سریع رفتم کنارش
-کجا داریم میریم؟
آرمین-گفتم که یه چیزی بخوریم یه کافی شاپ این بغل هست
چیزی نگفتم و دنبالش رفتم..
خیلی آروم با گوشیم یه اس ام اس به علی زدم:
گیر افتادم ولی بچه هارو نفرست میخواد باهام صحبت کنه
برگشتم نگاش کردم که دیدم با یه پوزخند نگام میکنه آروم گوشیو گذاشتم تو جیبم
یه مقدار که رفتیم رسیدیم به کافی شاپ.. عجیب بود که این وقت شب باز بود و عجیب تر اینکه این خبر داشت
رفتیم تو و نشستیم پشت میز و خیلی ریلکس منو رو برداشت که انتخاب کنه
واقعا از تعجب داشتم شاخ در میاوردم.. یا اطلاعاتی که به من داده بودن غلط بود یا این یکی دیگه بود
با توصیفات توی پرونده من الان باید مرده باشم
آرمین-اشتباه نمیکنی اطلاعات درستن من همون آدمم
دیگه واقعا زبونم داشت بند میومد.. این فهمید داشتم به چی فکر میکردم چطوری آخه؟!
گارسون و صدا کرد و فرانسوی باهاش صحبت کرد و یه چیزایی سفارش داد.. من فقط یه مقدار انگلیسی بلد بودم برا همین متوجه نشدم چی گفت
آرمین-اینقد به چیزای مسخره فکر نکن بگو انجمنتون چی میخواد از من (انجمنتون و با یه لحن مسخره ای گفت)
-چیزی نمیخواد
با یه پوزخند گفت:
آرمین-هه پ شماها محافظامین؟!شماها دوسال مثلا سعی میکنید سر از کار من در بیارین چرا؟!
--تو یه تهدید محسوب میشی ما باید مواظب باشیم
حس کردم یکم عصبانی شد
آرمین-تهدید؟!فک کنم حسابی سرکارت گذاشتن
یه ابروم بالا پرید
-چطور؟
آرمین-مثل اینکه از هیچی خبر نداری
واقعا گیج شده بودم
