
پدرمن دچار بیماری تنگی نفس،آسم شده است.
پزشکان معالج از او میخواهند که هربار به دامن طبیعت رفته و از هوای پاک تنفس کند.
میگویند هوای تهران آلوده است،و هوایی که مناسب برای ادامه حیات همگان نباشد برابری میکند با مرگ تدریجی.من پدرم را دوست دارم،بیشتر از هرآنچه که تصورکنید،گهگداری آنقدر نفسش به تنگ می آید که گویی جانش به لب رسیده و مجالی برای زندگی دوباره ندارد.
غصه ام میگیرد.
کرونا با ما کاری کرده که نتوانیم برای دیدن جنگل سبز وخرم به شمال کشور سفر کرده وگره ای از مشکلات پدرجان باز کنیم.گاهی به این فکرمیکنم که اگر تهران آلوده نبود وهمه جایش مانند مازندران سبزمیبود،پدرم چه وضعیتی داشت! کودکان و مردان و زنان مسنی که درگیر بیماری های تنفسی هستند چه؟
امروز دست بکارشدم،نهالی تهیه کرده و به یاد همه بیماران تنفسی در دل زمین کاشته ام.
حتم دارم آیندگان برای تنفسی سالم مرا دعاخواهندکرد.حتم دارم روزی زمین از قحطی اکسیژن اشباع میشود.
#پیک زمین