سال‌ها برای من دیتابیس یعنی MySQL بود. وردپرس با آن کار می‌کرد، هاست‌ها پیش‌فرض داشتندش و هر آموزشی که می‌دیدم با آن شروع می‌شد. اولین بار که یک پروژه Django را با PostgreSQL شروع کردم، بیشتر از سر کنجکاوی بود. حالا هر دو را استفاده می‌کنم و فهمیدم سوال «کدام بهتر است» سوال درستی نیست.
سوال درست این است: این پروژه به چه چیزی نیاز دارد و تیم با چه چیزی راحت است.
اگر پروژه وردپرس یا ووکامرس است، بحثی نیست. وردپرس برای MySQL و MariaDB ساخته شده و کل اکوسیستم افزونه‌ها روی همین فرض نوشته شده. همین‌طور برای بیشتر CMSهای PHP و پروژه‌های Laravel قدیمی که روی MySQL نوشته شده‌اند.
یک دلیل دیگر هم هست که کمتر درباره‌اش صحبت می‌شود: تیم. اگر تیمی سال‌ها با MySQL کار کرده و ابزارها و عادت‌هایش را می‌شناسد، عوض کردن دیتابیس فقط به خاطر مد، هزینه یادگیری دارد که معمولا ارزشش را ندارد.
در پروژه‌های جدیدم با Django یا FastAPI یا Node، اغلب PostgreSQL را انتخاب می‌کنم. چند دلیل مشخص دارم:
داده نیمه‌ساختاریافته. در یک پروژه تنظیمات هر مشتری شکل متفاوتی داشت. با نوع JSONB در PostgreSQL توانستم این داده را ذخیره کنم و روی فیلدهای داخلش ایندکس بگذارم. در MySQL هم JSON هست، ولی برای این کار PostgreSQL را راحت‌تر یافتم.
افزونه‌ها. وقتی خواستم جستجوی معنایی روی متن‌ها بسازم، pgvector را نصب کردم و بردارها را کنار بقیه داده نگه داشتم. برای داده مکانی هم PostGIS هست. این‌ها دلیل اصلی بودند که بعضی پروژه‌ها را به PostgreSQL بردم.
گزارش‌گیری. در پروژه‌ای که گزارش‌های پیچیده با چند join و تابع پنجره‌ای داشت، کار با PostgreSQL برایم روان‌تر بود.
یک نگرانی رایج این است که کدام فارسی را بهتر پشتیبانی می‌کند. تجربه من این است که هر دو مشکلی ندارند، به شرطی که درست تنظیم شوند. در MySQL حتما کدگذاری utf8mb4 را انتخاب می‌کنم، چون utf8 قدیمی همه کاراکترها را پوشش نمی‌دهد. مرتب‌سازی الفبایی فارسی در هر دو به collation وابسته است و همیشه با داده واقعی تستش می‌کنم، چون ی و ک عربی و فارسی می‌توانند نتیجه را عوض کنند.
یک بار پروژه‌ای را با MySQL شروع کردم و یک سال بعد خواستم ببرمش روی PostgreSQL. ابزار انتقال داده وجود دارد و کار شدنی است، ولی کوئری‌های خامی که نوشته بودم، رفتار متفاوت مقایسه رشته‌ها و تفاوت نوع داده‌ها، چند هفته وقتم را گرفت. از آن به بعد، انتخاب دیتابیس را جدی‌تر و در همان روز اول انجام می‌دهم.
وردپرس و PHP قدیمی: MySQL
پروژه جدید با JSON زیاد، جستجوی معنایی یا داده مکانی: PostgreSQL
تیمی که فقط یکی را می‌شناسد و پروژه نیاز خاصی ندارد: همان که می‌شناسد
انتخاب موتور فقط نصف ماجراست. بکاپ منظم، تست بازگردانی و آپدیت نسخه، کارهایی است که من در سرورهای شخصی‌ام بارها عقب انداختم. اگر شما هم حوصله نگهداری دیتابیس را ندارید، پیشنهادم این است که سراغ یک دیتابیس مدیریت‌شده بروید. خودم این روزها از دیتابیس مدیریت‌شده پاستاکلود استفاده می‌کنم که هم PostgreSQL دارد هم MySQL و بکاپ زمان‌بندی‌شده می‌گیرد؛ هر سرویس دیگری هم که این کارها را برایتان انجام دهد، به همان اندازه وقت آزاد می‌کند.
