بعد از عرضه الدنرینگ و موفقیت های مختلفی که بدست آورد افراد زیادی سعی کردند تا با پیروی از فرمول میازاکی و ساخت سولزلایکهای گوناگون، موفقیت آن را باری دیگر تکرار کنند.
wukong، Lies of p و Nioh از آثاری هستند که توانستند با پیروی ازین فرمول، سولزلایکهای بسیار باکیفیتی رو خلق کنند و تا جای ممکن آن حس مخصوص بازیهای استودیوی FROMSOFTWARE رو شبیهسازی کنند.
اما شاید Wuchang: fallen feathers یکی از دستکم گرفته شده ترین اثرهای این ژانر باشد که در بین موج عظیمی از بازیهای سولزلایکی که تشنه تکرار موفقیت الدنرینگ بودند به فراموشی سپرده شد.
اثری که با ایجاد تغییرات کوچک در گیمپلی و خلق دنیایی مسحورکننده پلیرهای سولزلایک را به خود جلب کند. ولی آیا واقعا این بازی توانسته است تا خواستههای مارا از یک بازی سولز برآورده کند؟
با بررسی این بازی همراه من باشید.

داستان Wuchang: fallen feathers در سرزمینی به اسم شو(Shu)، در چین روایت میشود. جایی که شایعه شده، مردمش راهی برای جاودانگی و حتی زنده کردن مردگان پیدا کردهاند. شخصیت اصلی بازی یعنی بای-جیون(Bai Jiyun) که همه اون رو به اسم ووچانگ میشناسند، دزددریایی است که خواهرش را در یکی از جنگها از دست داده است و پس از شنیدن شایعه هایی درباره بازگرداندن مردگان در شو، راهی این سرزمین میشود. اما پس از رسیدن به این سرزمین با بیماری عجیبی به اسم Feathering مواجه میشود که افراد را به هیولاهایی بیفکر و تشنه به خون انسان تبدیل میکند. حالا ووچانگ که خود آلوده به این بیماری شده باید علاوه بر اینکه راهی برای درمان خود پیدا کند، باید ماموریت اصلی خود یعنی زنده کردن خواهرش را نیز به اتمام برساند.
یکی از نکات مثبت Wuchang: fallen feathers حفظ کردن قوانین نحوه داستانگویی است. بازی چارچوبهای داستانگویی در بازیهای سولز را به خوبی میشناسد و مواردی مانند داستانگویی محیطی، القای حس ابهام و ورود به یک دنیای بیرحم و ناشناخته را به صورت قابل قبولی رعایت میکند.
علاوهبر آن خود داستان نیز بسیار غنی میباشد و به تاریخ و اسطورههای فرهنگ چین آغشته شده است. داستانی که پلیر را برای پی بردن به رمز و رازهای آن قلقلک میدهد و با طراحی بصری شگفتانگیز خود مانع از خسته شدن او میشود.
دنیای Wuchang: fallen feathers بصورت فکبراندازی زیبا کار شده و با اطمینان میتوان گفت که یکی از عواملی که شما را تا پایان بازی با خود میکشاند همین طراحی بصری محیط بازی است. از محیطهای جنگلی گرفته تا قصرها و کوهستانهای برفی، بهقدری چشمنواز هستند که باعث میشوند برای لحظهای هم که شده دسته را زمین بگذارید و از مناظر و طبیعت بازی لذت ببرید.
اما دنیای این بازی علاوهبر زیبایی چیزهای زیادی برای گفتن دارد. از لوت و محیطهای مخفی گرفته، تا باسهای مخفی و نکات داستانی پنهان شده. از همین رو میتوان گفت که این اثر پلیر را برای گشتوگذار در محیط تشویق میکند و در ازای آن پاداش خوبی به او میدهد.

اما شاید یکی از مهمترین و تاثیرگذارترین جنبه بازیهای این ژانر، گیمپلی و مکانیکهای مبارزهای آنها است. جنبهای که میتوان گفت Wuchang: fallen feathers نسبت به بازیهای هم سبک خودش کمی تغییرات کوچکی داشته است. در این بازی آپگرید سلاحها و حتی خود شخصیت بازی و ویژگیهایش، همه و همه با استفاده از یک درختمهارتهای واحد انجام میشود. نکته قابلتوجه اینجاست که در این درختمهارتها برای هر پنج نوع اسلحه قابل بازی در دنیای ووچانگ، یک بخش جداگانه وجود دارد که با پیشروی و آپگرید هر بخش از هر سلاح، تمامی سلاحهایی که در زیرمجموعه آن نوع سلاح قرار میگیرند ارتقا پیدا میکنند.
برای مثال اگر شما در بخش نیزههای درختمهارتها، نیزه خود را به لول 10 ارتقا دهید، تمامی نیزههایی که اکنون در اختیار دارید و حتی تمامی نیزههایی که در آینده شاید پیدا کنید، خودبهخود به لول 10 ارتقا پیدا میکنند. این ویژگی به همراه این موضوع که شما میتوانید همه امتیازاتی که در یک بخش از درختمهارتها خرج کردید را به صورت کاملا رایگان پس بگیرید و در جای دیگری خرج کنید، به شما اجازه میدهد تا بیلدها و استراتژیهای مختلفی را در سراسر بازی دائما تست کنید.
البته خود بازی هم شما را تا حدی به تغییر استراتژی و عوض کردن سلاحها دعوت میکند. به این صورت که مبارزه کردن با تمامی باسها تنها با یک نوع سلاح میتواند بهشدت اذیتکننده و سخت باشد. این موضوع با چیزی که در بازیهای سنتی سولز میبینیم کاملا متفاوت است و میتوان گفت هم بازی را تا حدی برای پلیر آسانتر میکند هم یک عمقی به گیمپلی آن میبخشد.

نکته قابل توجه دیگری که باید درباره درختمهارتهای Wuchang: fallen feathers ذکر کرد این است که در هنگام ارتقای هر گروه از سلاحها، ویژگیهای فردی موردنیاز شخصیت بازی که اثر مستقیمی روی میزان تاثیرگذاری آن سلاح داشتند هم در یک بخش قرار دارند. این یعنی اینکه شما همراه با ارتقای آن سلاح، ویژگیهای تاثیرگذار کاراکتر را هم همزمان ارتقا میدهید که خب این ویژگی شاید از گیجی و گنگی پلیرهای تازهوارد به این ژانر جلوگیری کند.
اما کار ما هنوز با درختمهارتها و سلاحها تمام نشده!!
در Wuchang: fallen feathers هر سلاح دارای چهار نوع حمله میباشد. دو دکمه R1 و R2 برای حملات سبک و سنگین و دو دکمه L1 و L2 برای حملاتی به اسم Weapon skill و Discipline هستند.
Weapon skill حملهای است که مخصوص هر یک از اسلحههای قابل استفاده بازی میباشد و Discipline ها حملاتیاند که شما میتوانید با پیشروی در درختمهارتهای یک گروه از سلاحها آزاد کرده و برروی سلاح خود اعمال کنید.
البته نکته مهمی که وجود دارد این است که برای افزایش تاثیرگذاری و قدرت و حتی سرعت این دو حرکت نیاز به منبعی به اسم Skyborn Might هستید.
Skyborn Might در این بازی حکم نوار قدرت یا همان FP را در بازیهای سولز دارد که با استفاده از آن میتوانستید از جادو استفاده کنید.
ولی فرق اساسی که Skyborn Might با دیگر مکانیکهای مشابه خود دارد این است که این منبع با خوردن یک معجون یا استراحت کردن در نقاط امن بازی پر نمیشود. بلکه با استفاده از جاخالی دادنهای به موقع از حملات دشمنان است که شما میتوانید آن را بدست بیاورید. البته آزاد کردن یکسری قابلیتهای بخصوص برای هر سلاح هم میتواند بدست آوردن این منبع مهم را برای شما آسانتر کند.
این تغییرات به ظاهر کوچک عمق گیمپلی افزایش میدهند و تلاش میکنند تا بالانس بازی را تنظیم کنند و باعث ایجاد یک حس متفاوت نسبت به سولزلایکهای دیگر میشوند.

اما اثر استودیوی Leezee بدون ایراد نیست و در طراحی یکی از اصلیترین ستونهای بازیهای سولزلایک نقص آشکاری دارد، و آن طراحی باسفایتهای به یادماندنی و جذاب، همراه با بالانس مناسب است.
باسفایتهای Wuchang: fallen feathers اکثرا بالانس مناسبی ندارند و تنها شاید 2 یا 3 تلاش کافی است تا تمامی حرکات و نقطهضعفهایشان را شناسایی کنید و از پس آنان بربیایید. حتی یکسری از آنان مانند دشمنان معمولی بازی هستند و در همان رویارویی اول کارشان تمام میشود.
نبود داستان پسزمینهای آنچنان جذاب برای باسها، نداشتن حملات متنوع و همه و همه باعث میشوند تا از بین 24 باسفایت بازی تنها شاید 2 یا 3 تا از آنها، باسفایتهای استاندارد و جذابی باشند که میتوانند شما را به چالش بکشند و گیمر را برای رویارویی با آنها هیجانزده کنند.
اما مشکلات بازی به اینجا ختم نمیشود. یکی دیگر از نقصهای بزرگ Wuchang: fallen feathers مشکلات فنی آن مانند کرش کردن و افت فریم است که با گذر زمان و پیشروی در بازی بیشتر و بیشتر میشود.
ولی باید این نکته را هم گفت که این مشکلات فنی به گونهای نیستند که شما را از تجربه بازی خسته کنند و شاید برای افرادی که به این موضوعات حساس هستند کمی آزاردهنده باشد.

Wuchang: fallen feathers به هیچ عنوان بهترین بازی سولزلایک تاریخ نیست و وجود ایراداتی در بخشهای فنی و طراحی باسفایتها دیده میشود، ولی با این وجود اثری است که لیاقت تجربه کردن را دارد. بازی در دیگر جنبههای خود یک تجربه سولزلایک باکیفیت را ارائه میدهد و با وجود تغییرات کوچک در مکانیک مبارزه و ارتقای سلاح و شخصیت، دنیایی زیبا و چشمنواز همراه با کاراکترهای قابل قبول، میتواند شما را به راحتی سرگرم کند و در کلاس درس میازاکی با نمره خوبی قبول شود.
شاید بتوان Wuchang: fallen feathers را به عنوان نقطهای برای شروع ماجراجویی در ژانر بازیهای سولزلایک و سولزبورن معرفی کرد. بازیای که نه به اندازهای سخت باشد که شما را از این ژانر بترساند، و نه به اندازهای آسان باشد که حوصله شما را از این ژانر سر ببرد.
بازیای که تجربه آن میتواند هم برای طرفداران سری سولز و هم افراد ناآشنا به این ژانر لذت بخش باشد.
بهدرستی پیروی کردن از فرمول موفق استودیو فرامسافور
استفاده از خلاقیت و ایجاد تغییرات کوچک در گیمپلی و سرگرمکنندهتر شدن آن
داستانی غنی در چارچوب بازیهای سولزلایک و سولزبورن
طراحی دنیایی جذاب و زیبا که به گشتوگذار کردن پلیر پاداش میدهد
تنوع قابلقبول دشمنان و محیطها
مشکلات فنی مانند افت فریم و کرش کردن
طراحی باسهای نهچندان جذاب و بهیادماندنی همراه با بالانس نامناست